Odsetki po 6 miesiącach kontroli i wątpliwości faktyczne. Co zmieniło się od 4.11.2025

Od 4 listopada 2025 r. obowiązują dwie nowelizacje Ordynacji podatkowej, które zmieniają dwie kluczowe rzeczy: zasady naliczania odsetek w długich kontrolach oraz podejście do wątpliwości faktycznych w postępowaniu podatkowym. W wyszukiwarkach często pojawiają się pytania w stylu: „odsetki po 6 miesiącach kontroli i wątpliwości faktyczne co zmieniło się od 4.11.2025”.

Podstawą są dwie ustawy z 12 września 2025 r. zmieniające Ordynację podatkową, ogłoszone w Dzienniku Ustaw. Zostały podpisane 15 października 2025 r. przez Prezydenta RP, a ich wejście w życie nastąpiło 4 listopada 2025 r. W debacie publicznej bywa to zestawiane z szerszymi rozmowami o deregulacji i upraszczaniu procedur, w tym z inicjatywami prowadzonymi pod kierownictwem Rafała Brzoski. Nie jest to jednak konieczne do zrozumienia samych zmian. W tym artykule trzymamy się wyłącznie tego, co wynika z przepisów i ich praktycznego zastosowania.

Pierwsza zmiana dotyczy odsetek za zwłokę w sytuacji, gdy kontrola podatkowa lub kontrola celno-skarbowa trwa dłużej niż 6 miesięcy. W takim przypadku wprowadzono nienaliczanie odsetek za zwłokę za okres po przekroczeniu tego terminu do dnia zakończenia kontroli, z uwzględnieniem wyjątków i zasad liczenia terminów wskazanych w przepisach. Druga zmiana dotyczy tego, jak organ ma postąpić, gdy w sprawie pozostają niedające się usunąć wątpliwości co do faktów. To podejście nie zastępuje reguł dowodowych ani nie rozwiązuje sporów automatycznie. Nadal obowiązują wyjątki, zwłaszcza przy spornych interesach, w sytuacjach, gdy przepisy prawa wymagają od strony wykazania określonych faktów, albo gdy organ powołuje się na ważny interes publiczny i istotny interes państwa.

W tym artykule wyjaśniamy, kiedy ograniczenie odsetek działa przy długiej kontroli podatkowej i przy kontroli celno-skarbowej, jak rozumieć nowe brzmienie zasady w sprawach o stan faktycznego, oraz dlaczego mimo nowych przepisów nie zawsze pojawia się realna korzyść podatnika, a czasem spór przenosi się z kwot na interpretację przebiegu procedury.

W praktyce temat najczęściej pojawia się w wyszukiwaniach jako: „odsetki po 6 miesiącach kontroli i wątpliwości faktyczne co zmieniło się od 4.11.2025”. I to dobre podsumowanie, bo obie nowelizacje Ordynacji podatkowej dotyczą dwóch obszarów, które w sporach z fiskusem mają największe znaczenie: kosztów długiej kontroli oraz sposobu oceniania faktów.

Skąd wynikają zmiany w ordynacji podatkowej

Tłem jest to, że w ostatnich latach częściej pojawiały się sytuacje, w których kontrola podatkowa lub kontrola celno-skarbowa trwała długo, a równolegle narastały odsetki podatkowe od zaległości podatkowej. Ustawodawca odpowiedział na to, wprowadzając nowe regulacje dotyczące naliczania odsetek oraz rozszerzając zasadę rozstrzygania wątpliwości. Chodzi nie tylko o wątpliwości interpretacyjne w zakresie interpretacji przepisów, ale też o wątpliwości faktyczne, czyli spory o to, jak wyglądał stan faktyczny.

W polskim systemie prawnym ma to bezpośredni wpływ na to, jak organy podatkowe powinny prowadzić postępowanie podatkowe, gdy zebrany materiał dowodowy nie daje jednoznacznej odpowiedzi. Ostrożnie podchodzę natomiast do łączenia tej zmiany z „domniemaniem niewinności”. To określenie kojarzy się przede wszystkim z prawem karnym, a w prawie podatkowym chodzi o reguły dowodowe i o to, jak organ ma traktować niedające się usunąć wątpliwości co do faktów.

Publikacja w dzienniku ustaw i moment wejścia w życie

Formalnie zmiany zostały przyjęte jako ustawy z dnia 12 września 2025 r., co w praktyce bywa też wyszukiwane jako „ustawa z dnia 12” lub „dnia 12 września 2025”. Akty zostały ogłoszone w Dzienniku Ustaw, a dniem wejścia w życie był 4 listopada 2025 r. Od tej daty należy oceniać zastosowanie nowych przepisów w sprawach bieżących oraz w części postępowań wszczętych wcześniej, o ile nie zakończyły się przed wejściem w życie zmian.

Jeżeli ktoś trafia na to hasłami typu „2025 r. o zmianie”, „r. o zmianie ustawy”, „zmianie ustawy” albo „zmianie ustawy ordynacja podatkowa”, to kluczowe jest dojście do brzmienia przepisów z Dziennika Ustaw oraz do daty, od której zaczęły obowiązywać.

Dlaczego część zmian bywa określana jako fundamentalna zmiana

Te zmiany bywają określane jako fundamentalna zmiana, bo mogą wpływać na realne skutki finansowe i procesowe w sprawach prowadzonych przez urząd skarbowy oraz organy skarbowe. W największym skrócie, w praktyce oznacza to:

– ograniczenie naliczania odsetek, w tym odsetek za zwłokę, w przypadku gdy kontrola podatkowa lub kontrola celno-skarbowa trwa dłużej niż 6 miesięcy. Trzeba jednak pamiętać, że przepisy przewidują wyłączenia i szczegółowe zasady liczenia terminów. Znaczenie mogą mieć także okresy zawieszenia oraz okresy opóźnień spowodowanych określonymi okolicznościami, w tym z przyczyn niezależnych
– wzmocnienie zasady, że w postępowaniu podatkowym wszczętym z urzędu niedające się usunąć wątpliwości dotyczące stanu faktycznego rozstrzyga się na korzyść strony, czyli na korzyść podatnika. Jest to jednak rozwiązanie z wyjątkami, m.in. gdy w postępowaniu uczestniczą strony o spornych interesach, gdy przepisy prawa wymagają od strony wykazania określonych faktów albo gdy sprzeciwia się temu ważny interes publiczny, w tym istotny interes państwa
– większy nacisk na to, jak organy podatkowe uzasadniają wynik postępowania, zwłaszcza gdy spór dotyczy stanu faktycznego, a nie wyłącznie wątpliwości interpretacyjnych związanych z interpretacją przepisów. W tle pozostają też ogólne standardy prowadzenia spraw, znane z kodeksu postępowania administracyjnego, ale w podatkach decydujące znaczenie mają regulacje Ordynacji podatkowej

Ta zmiana dotyczy sytuacji, w której kontrola trwa długo, a równolegle narastają koszty związane z odsetkami za zwłokę. W praktyce chodzi o to, że jeżeli kontrola podatkowa albo kontrola celno-skarbowa trwa okres przekraczający 6 miesięcy, to za czas po przekroczeniu tego terminu do dnia zakończenia kontroli odsetki za zwłokę co do zasady nie powinny być naliczane, ale tylko wtedy, gdy spełnione są warunki wskazane w przepisach i nie zachodzą ustawowe wyłączenia.

Warto od razu rozróżnić dwa etapy, które często są mylone: samą kontrolę oraz postępowanie podatkowe, które może rozpocząć się później. Nowe regulacje odnoszą się przede wszystkim do długości kontroli, a nie do całego sporu jako takiego. Dlatego tak ważne jest, aby poprawnie ustalić, kiedy kontrola się zaczęła, kiedy została zakończona i czy wystąpiły okresy zawieszenia albo okresy opóźnień spowodowanych działaniami stron albo z przyczyn niezależnych.

Jak w praktyce rozumieć pojęcie odsetki podatkowe

Odsetki podatkowe to kwota, która narasta w czasie, gdy nie została uregulowana zaległość podatkowa. W uproszczeniu są one „ceną” za opóźnienie w zapłacie podatku. Organy podatkowe naliczają je według reguł wskazanych w Ordynacji podatkowej, a w razie sporu ocena prawidłowości naliczenia może stać się elementem rozstrzygnięcia w postępowaniu.

W praktyce oznacza to, że nawet jeśli kwota podatku zostanie ustalona dopiero po zakończeniu kontroli, odsetki mogą obejmować okres wstecz. Dlatego regulacja dotycząca granicy 6 miesięcy kontroli może mieć bezpośredni wpływ na końcową kwotę do zapłaty w sytuacji, gdy kontrola przeciąga się, a wynik sprawy potwierdza zaległość.

Kiedy naliczanie obejmuje zaległość i jej czas, czyli odsetki podatkowe

Kluczowy jest moment, od którego biegnie opóźnienie. Najczęściej odsetki za zwłokę liczy się od dnia następnego po terminie płatności podatku, czyli wtedy, gdy zobowiązanie nie zostało zapłacone w terminie. W przypadku sporu po kontroli najważniejsze są trzy rzeczy:

– czy w ogóle doszło do zaległości podatkowej, czyli czy organ uznał, że podatek był należny w wyższej kwocie
– jaki okres obejmuje naliczanie odsetek, w tym czy część czasu przypada na kontrolę trwającą dłużej niż 6 miesięcy
– czy sprawa dotyczy kontroli celno-skarbowej, czy klasycznej kontroli podatkowej, bo w praktyce dokumentacja i przebieg mogą się różnić, mimo że sama idea ograniczenia odsetek odnosi się do długości kontroli

Istotne jest też to, że ograniczenie odsetek nie działa „automatycznie” bez analizy okoliczności. Organy skarbowe weryfikują, czy nie zachodzą przesłanki wyłączające, na przykład gdy wydłużenie wynikało z okresów opóźnień spowodowanych działaniami kontrolowanego albo jego pełnomocnika. To jest miejsce, w którym często powstaje spór o to, czy opóźnienie było realnie zawinione, czy wynikało z przyczyn niezależnych.

Jak liczy się okres kontroli w ramach procedurze podatkowej

W praktyce liczenie 6 miesięcy powinno opierać się na datach formalnych, czyli na dacie wszczęcia kontroli i dacie jej zakończenia. Jeżeli kontrola nie zakończy się w tym czasie, zaczyna mieć znaczenie limit. Wtedy analizuje się, czy po upływie 6 miesięcy odsetki nadal powinny narastać za okres trwania kontroli, czy też za część „ponad limit” nie powinny być naliczane.

W tej części pojawiają się trzy typowe punkty sporne:

– czy do czasu kontroli wlicza się okresy zawieszenia, jeżeli formalnie bieg czynności został wstrzymany albo postępowanie nie mogło się toczyć z określonych powodów
– jak traktować okresy, w których organ oczekiwał na dokumenty, a przepisy prawa wymagają ich przedstawienia przez stronę, co wiąże się z tym, że strony wykazania określonych faktów nie mogą odkładać w nieskończoność
– jak oceniać czynności prowadzone w ramach kontroli celno, gdy sprawa była prowadzona intensywnie, ale formalnie wydłużyła się przez elementy organizacyjne lub zewnętrzne

W teorii nowe prawo ma przynieść korzyść strony w dwóch obszarach. Po pierwsze ma ograniczyć narastanie kosztów w długiej kontroli. Po drugie ma wzmocnić zasady dotyczące tego, jak ocenia się wątpliwości faktyczne w postępowaniu. W praktyce najwięcej sporów powstaje nie o samą ideę, tylko o to, czy w konkretnej sprawie spełnione są warunki i czy nie zachodzi wyjątkiem przypadków.

W takich sprawach organy podatkowe często budują rozumowanie wokół dwóch elementów. Pierwszy to czas i przebieg kontroli. Drugi to dowody oraz to, kto i co ma wykazać w ramach procedury.

Co musi być spełnione, aby mówić o korzyść podatnika

Aby można było realnie mówić o korzyść podatnika, trzeba wykazać, że mamy do czynienia z sytuacją objętą nowymi regulacjami i że nie wystąpiły przesłanki wyłączające. To dotyczy zarówno odsetek, jak i zasad związanych z wątpliwościami.

W obszarze odsetek kluczowe jest, czy kontrola trwała okres przekraczający 6 miesięcy, a także czy mówimy o kontroli podatkowej albo kontroli celno-skarbowej. Następnie pojawia się pytanie, czy przedłużenie wynikało z okresów opóźnień spowodowanych działaniem kontrolowanego lub jego pełnomocnika. Jeżeli organ uzna, że były to opóźnienia po stronie kontrolowanego, to będzie próbował wykazać brak zastosowania ograniczenia w naliczaniu odsetek.

W obszarze wątpliwości kluczowe jest, czy mówimy o postępowaniu podatkowym wszczętym z urzędu i czy występują urzędu niedające usunąć wątpliwości. Wtedy zasada rozstrzygania wątpliwości może działać jako wątpliwości na korzyść podatnika, ale tylko pod warunkiem, że nie zachodzą ustawowe wyłączenia.

Granice zastosowania przy ocenie stanu faktycznego

Największym polem do sporów jest stan faktycznego. Tu nie wystarczy ogólne stwierdzenie, że były wątpliwości. Liczy się to, czy są to wątpliwości faktyczne, a nie wątpliwości interpretacyjne. Organ może twierdzić, że sprawa dotyczy interpretacji przepisów i wtedy będzie próbował ominąć argumentację o faktach. Może też przekonywać, że fakty da się ustalić, a więc nie ma niedających się usunąć wątpliwości.

W praktyce oznacza to spór o to, czy materiał dowodowy jest kompletny, czy istnieją luki oraz czy te luki da się uzupełnić. Jeżeli organ uzna, że przepisy prawa wymagają dostarczenia określonych dowodów, może przerzucać ciężar na stronę, wskazując, że strony wykazania określonych faktów to element procesu, a brak dowodów nie jest wątpliwością, tylko niewykazaniem faktu.

W tym miejscu pojawia się też ryzyko, że wynik postępowania będzie oparty na założeniu, że skoro dokumentu nie ma, to fakt nie istnieje. To właśnie wtedy podatnicy próbują wykazać, że mamy do czynienia z urzędu niedającymi się usunąć wątpliwościami i że powinno się je rozstrzygać na korzyść podatnika.

Jak organy uzasadniają brak zastosowania domniemania niewinności

Choć domniemanie niewinności kojarzy się bardziej z prawem karnym niż z podatkami, w sporach podatkowych czasem wraca jako argument o kierunku interpretowania zasad i o tym, kto ma udowodnić określone okoliczności. Organy skarbowe zwykle odpowiadają, że w postępowaniu podatkowym liczą się ustawowe zasady dowodowe i obowiązki stron, a nie proste przeniesienie koncepcji z innych gałęzi prawa.

Najczęściej spotkasz trzy linie uzasadnienia, które zmierzają do odmowy zastosowania nowych regulacji:

– powołanie się na ważny interes publiczny lub istotny interes państwa, zwłaszcza gdy organ argumentuje, że sprawa dotyczy budżetu państwa i ma bezpośredni wpływ na jego ochronę
– wskazanie, że w postępowaniu uczestniczą strony o spornych interesach, więc automatyczne rozstrzyganie wątpliwości na korzyść jednej ze stron nie jest dopuszczalne
– stwierdzenie, że nie ma niedających się usunąć wątpliwości, bo w ocenie organu da się je usunąć poprzez dalsze dowody, a ciężar ich przedstawienia spoczywa na stronie, bo przepisy prawa wymagają określonych działań i dokumentów

Ta część zmian jest często opisywana skrótowo jako „wątpliwości na korzyść podatnika”, ale w praktyce trzeba rozróżnić kilka warstw. Po pierwsze chodzi o postępowanie podatkowe wszczęte z urzędu. Po drugie warunkiem są niedające się usunąć wątpliwości dotyczące faktów. Po trzecie ustawodawca wskazał sytuacje, w których zasada nie ma zastosowania.

Dlatego sam slogan o rozstrzyganiu wątpliwości może brzmieć atrakcyjnie, ale dopiero szczegóły przesądzają, czy w konkretnej sprawie naprawdę powstaje korzyść podatnika. Ostrożnie podchodzę też do sformułowania „korzyść przedsiębiorcy”, bo przepisy mówią o stronie postępowania, a nie o statusie prowadzenia działalności.

Na czym polega rozstrzygania wątpliwości na korzyść w praktyce

Rozstrzyganie wątpliwości na korzyść to mechanizm, który ma działać wtedy, gdy po przeprowadzeniu wszystkich możliwych i racjonalnych czynności dowodowych nadal pozostają wątpliwości, których nie da się usunąć. Mówimy tu o sytuacji, w której nie chodzi już o brak aktywności organu, tylko o realny limit dowodowy.

W praktyce oznacza to, że jeśli niedające się usunąć wątpliwości pozostają mimo działań organu i strony, to organ powinien wydać rozstrzygnięcie, które nie pogarsza sytuacji podatnika. To podejście ma wzmacniać standard uzasadniania decyzji. Nie wystarczy ogólne stwierdzenie „organ ocenił dowody”. Trzeba też wykazać, że albo wątpliwości nie było, albo że nie była to kategoria wątpliwości faktycznych, albo że dało się je usunąć.

W tym miejscu pojawia się też wątek wątpliwości interpretacyjnych. Jeżeli spór dotyczy interpretacji przepisów, organ może próbować przesunąć sprawę z „faktów” na „prawo”. Z drugiej strony, gdy spór dotyczy faktów, strona może podnosić, że to ustalenie stanu faktycznego jest osią sporu i że stan faktyczny rozstrzyga się w inny sposób niż znaczenie przepisu.

Co oznacza zasada rozstrzygania wątpliwości na korzyść podatnika w decyzjach

Zasada rozstrzygania wątpliwości nie ma działać w oderwaniu od reszty procedury. Wchodzi do postępowania podatkowego jako reguła stosowana wtedy, gdy organ nie jest w stanie uzyskać pewności co do faktów.

Najważniejsze jest to, że to nie jest „wygrana z automatu”. W decyzjach organ może próbować wykazać, że:

– nie ma niedających się usunąć wątpliwości, bo w ocenie organu da się je usunąć, na przykład przez dokumenty, które strona może przedstawić
– przepisy prawa wymagają od strony wykazania określonych faktów, więc brak dowodu jest niewykazaniem, a nie wątpliwością
– zachodzi wyjątek, bo w postępowaniu uczestniczą strony o spornych interesach i rozstrzygnięcie na korzyść jednej strony naruszałoby prawa drugiej strony

W praktyce spór często sprowadza się do tego, czy organ prawidłowo uznał, że strony wykazania określonych faktów nie dopełniły obowiązku, czy też sytuacja była taka, że mimo staranności nie dało się uzyskać pełnych dowodów.

Jak wygląda ocena dowodów po zmianach w procedurze

Ocena dowodów nadal jest prowadzona w ramach procedury podatkowej, ale nowe regulacje podnoszą znaczenie uzasadnienia. Organ powinien pokazać, jakie dowody uznał za wiarygodne, dlaczego odrzucił inne i z czego wynika jego wniosek co do stanu faktycznego.

Równolegle warto pamiętać, że przepisy Ordynacji mają własne zasady, ale w tle czasem pojawia się porównanie do kodeksu postępowania administracyjnego. To porównanie ma sens na poziomie ogólnych standardów prowadzenia sprawy, ale w podatkach kluczowe są przepisy Ordynacji podatkowej i to one wyznaczają ramy.

W praktyce spór rzadko dotyczy tylko jednego zdania z przepisu. Najczęściej rozgrywa się na styku trzech obszarów: jak długo trwała kontrola, co dokładnie wynika ze stanu faktycznego oraz czy organ może powołać się na wyjątek przewidziany w przepisach. Właśnie dlatego nowe regulacje warto czytać przez pryzmat tego, jak organy podatkowe budują uzasadnienia i jak opisują wynik postępowania.

Jak czytać uzasadnienia organów i chronić swoje stanowisko

W uzasadnieniach kluczowe jest rozdzielenie etapów. Kontrola podatkowa to jedno, a postępowanie podatkowe to drugie. Czasem argumentacja organu miesza te pojęcia, a wtedy łatwo przeoczyć, czy mówimy o przypadku niezakończenia kontroli podatkowej i czy rzeczywiście wystąpił okres przekraczający 6 miesięcy.

W sporach o odsetki za zwłokę znaczenie mają daty i sposób liczenia czasu, w tym od dnia następnego po określonym zdarzeniu. W dokumentach z urzędu skarbowego oraz w pismach, które sporządzają organy skarbowe, zwykle warto wyłapać te elementy:

– kiedy formalnie rozpoczęła się kontrola i kiedy ją zakończono, bo to wpływa na naliczanie odsetek
– czy organ wskazuje okresy zawieszenia albo okresy opóźnień spowodowanych określonymi działaniami, bo to może zmieniać ocenę, czy limit ma zastosowanie
– czy organ powołuje się na przyczyny niezależne jako uzasadnienie, że kontrola trwała dłużej i że ograniczenie dotyczące odsetek podatkowych nie powinno zadziałać

W praktyce oznacza to, że spór może dotyczyć nie tylko samej kwoty zaległości podatkowej, ale też tego, czy prawidłowo wyliczono okres, za który naliczono odsetki podatkowe.

Jaką rolę pełni doradztwo podatkowe przy sporach o terminy i dowody

Doradztwo podatkowe w takich sprawach najczęściej pojawia się wtedy, gdy spór nie jest prosty i dotyczy jednocześnie czasu trwania kontroli oraz tego, co wynika z dowodów. To ważne zwłaszcza wtedy, gdy organ próbuje przesunąć temat z wątpliwości faktycznych na wątpliwości interpretacyjne, czyli na interpretację przepisów.

W postępowaniu podatkowym dużą rolę odgrywa to, kto ma co udowodnić i jak organ ocenia materiał dowodowy. W tle działa zasada rozstrzygania wątpliwości, ale dopiero po spełnieniu warunków. Jeżeli stan faktyczny rozstrzyga o wyniku, a jednocześnie pojawiają się niedające się usunąć wątpliwości, organ może próbować wykazać, że to nie są wątpliwości, tylko brak spełnienia obowiązku dowodowego, bo przepisy prawa wymagają przedstawienia określonych danych.

W takich sprawach ostrożnie podchodzę do odwoływania się do „domniemania niewinności”. To pojęcie jest charakterystyczne dla prawa karnego. W podatkach kluczowe znaczenie mają zasady dowodowe i to, jak organ uzasadnia, że wątpliwości dało się usunąć, a jeśli nie, to czy powinny być rozstrzygnięte na korzyść strony.

Jak przygotować argumentację, gdy organ wskazuje wyjątki

Najczęściej spotkasz trzy wyjątki, które organ próbuje zastosować, żeby ograniczyć rozstrzyganie wątpliwości na korzyść albo żeby utrzymać naliczanie odsetek mimo długiej kontroli.

Po pierwsze sporne interesy. Gdy w postępowaniu uczestniczą strony o sprzecznych oczekiwaniach, organ może twierdzić, że wątpliwości na korzyść podatnika nie powinny przesądzać sprawy, bo rozstrzygnięcie wpływa na korzyść jednej strony kosztem innej.

Po drugie obowiązek dowodowy. Organ często powtarza, że przepisy prawa wymagają, aby strony wykazały określone fakty. Wtedy wątpliwości przedstawia jako skutek niewykazania, a nie jako urzędu niedające usunąć wątpliwości.

Po trzecie ważny interes publiczny. W uzasadnieniach pojawia się też odwołanie do istotnego interesu państwa oraz argumentu o budżecie państwa. W praktyce bywa to przedstawiane jako bezpośredni wpływ rozstrzygnięcia na finanse publiczne.

Długie kontrole i spory o dokumenty mają wspólny mianownik. Liczy się tempo odpowiedzi i jakość materiału dowodowego. Gdy pojawia się kontrola podatkowa albo kontrola celno-skarbowa, kluczowe jest to, czy dokumenty są kompletne, spójne i dostępne od razu. To ma bezpośredni wpływ na przebieg postępowań, a czasem także na to, czy powstają niedające się usunąć wątpliwości dotyczące stanu faktycznego.

Właśnie dlatego łączymy prowadzenie księgowości z uporządkowanym obiegiem dokumentów. Tak, aby w procedurze podatkowej dało się szybko pokazać, co wynika z faktów, zamiast szukać danych w mailach i folderach.

Księgowość dla spółek jako proces oparty o porządek i dostęp do dokumentów

Księgowość dla spółek to nie tylko księgowanie. To proces, który ma działać również wtedy, gdy pojawia się urząd skarbowy i zaczyna pytać o szczegóły. Największa różnica jest wtedy, gdy dokumenty i uzasadnienia są spójne z tym, co wynika ze stanu faktycznego. Wtedy łatwiej ograniczyć chaos w komunikacji. Łatwiej też rozdzielić, co dotyczy interpretacji przepisów, a co dotyczy wątpliwości faktycznych.

W praktyce oznacza to m.in.:

– szybkie odnalezienie dokumentów pod konkretną transakcję lub zdarzenie, bez szukania po kilku systemach
– jasne powiązanie dokumentów z rozliczeniami, tak aby organy podatkowe widziały ciągłość i logikę danych
– porządek, który ogranicza ryzyko wątpliwości interpretacyjnych wynikających z niespójności opisów lub braków w dokumentach

Finexis. Nowoczesna Księgowość Spółek Online w praktyce współpracy

Finexis, czyli Nowoczesna Księgowość Spółek Online, to model współpracy, w którym stawiamy na przewidywalność i czytelność procesów. W sprawach podatkowych ma to znaczenie, bo w postępowaniu podatkowym liczy się czas reakcji i to, czy firma potrafi szybko udokumentować swoje stanowisko. Gdy pojawiają się pytania organu, odpowiedź nie może opierać się na domysłach. Musi wynikać z danych.

Takie podejście pomaga także wtedy, gdy w tle pojawia się temat odsetek, odsetek za zwłokę oraz odsetek po 6 miesiącach kontroli. Jeżeli kontrola trwa okres przekraczający 6 miesięcy, liczy się porządek w dokumentach i spójność odpowiedzi. To ogranicza ryzyko sporów o okresy opóźnień spowodowanych działaniami po stronie firmy i ułatwia wykazanie, że ewentualne przesunięcia wynikały z przyczyn niezależnych.

Jeżeli chcesz porównać, jak wygląda współpraca w Finexis w Twoim przypadku, napisz do nas. Pokażemy Ci, jak działa księgowość online w modelu, który jest przygotowany na realia kontroli.

Altera.app jako wsparcie obiegu dokumentów i szybkiej reakcji na organ

Altera.app wspiera obieg dokumentów tak, aby w razie pytań organu można było szybko wrócić do konkretu. Do właściwej faktury, umowy lub potwierdzenia. To szczególnie ważne, gdy spór dotyczy stanu faktycznego, a urząd oczekuje, że strony wykazania określonych faktów zrobią to sprawnie i jednoznacznie.

W praktyce oznacza to:

– jedno środowisko do porządkowania dokumentów i szybkiego ich udostępniania w razie potrzeby
– krótszą ścieżkę od pytania organu do odpowiedzi, bez ręcznego kompletowania plików z wielu miejsc
– mniejsze ryzyko, że w postępowaniu powstaną niedające się usunąć wątpliwości wynikające wyłącznie z braków w dokumentacji

Zmiany wprowadzone nowelizacjami Ordynacji podatkowej obowiązującymi od 4 listopada 2025 r. są istotne, ale ich efekt zależy od faktów, terminów i wyjątków zapisanych w przepisach. Najważniejsze wnioski są takie:

– Ograniczenie naliczania odsetek podatkowych pojawia się wtedy, gdy kontrola trwa okres przekraczający 6 miesięcy i mamy do czynienia z przypadkiem niezakończenia kontroli podatkowej lub analogicznie w ramach kontroli celno-skarbowej. Kluczowe są terminy liczone od dnia następnego po upływie 6 miesięcy oraz wpływ okresów zawieszenia i okresów opóźnień spowodowanych określonymi okolicznościami, w tym z przyczyn niezależnych.

– Nowa reguła dotycząca wątpliwości dowodowych dotyczy postępowania podatkowego wszczętego z urzędu. Gdy pozostają urzędu niedające usunąć wątpliwości co do stanu faktycznego, organ ma je rozstrzygać na korzyść strony, czyli jako wątpliwości na korzyść podatnika. To praktyczne zastosowanie zasady rozstrzygania wątpliwości oraz rozstrzygania wątpliwości na korzyść.

– Zasada ma ograniczenia. Nie zadziała przy spornych interesach, przy obowiązku dowodowym, gdy przepisy prawa wymagają wykazania faktów, albo gdy organ powołuje się na ważny interes publiczny, w tym istotny interes państwa. W praktyce argumentacja bywa też osadzana w ochronie budżetu państwa.

– W praktyce spory najczęściej dotyczą tego, czy były to rzeczywiste wątpliwości faktyczne, czy tylko brak dowodu, oraz czy organ prawidłowo uznał, że dało się usunąć wątpliwości. To wpływa na wynik postępowania i na to, czy pojawia się realna korzyść strony oraz czy przepis ma zastosowanie w danej sprawie.

Jeśli chcesz, żeby procesy księgowe i obieg dokumentów były przygotowane na realia kontroli i postępowań, skontaktuj się z nami w Finexis. Możesz też przetestować Altera.app jako wsparcie porządku w dokumentach i szybkiej reakcji na pytania z urzędu skarbowego.