Sprawozdanie finansowe spółki z o.o.: terminy, uchwały, KRS i błędy w księgach

W praktyce temat „sprawozdanie finansowe spółki z o.o. – terminy” wraca co roku w podobnym momencie. Zaczyna się od dnia bilansowego, który najczęściej pokrywa się z dniem kończącym rok obrotowy. Potem jest szybkie domykanie danych i presja, żeby dokumenty były gotowe nie tylko formalnie, ale też jako sprawozdanie finansowe rzetelnie przedstawiające sytuację majątkową i finansową oraz wynik finansowy jednostki. Terminy liczy się od dnia bilansowego, a po zatwierdzeniu także od dnia zatwierdzenia sprawozdania finansowego.

W tym artykule porządkuję cały proces od sporządzenia sprawozdania finansowego, przez uchwały związane z zatwierdzeniem rocznego sprawozdania finansowego, aż po złożenie rocznego sprawozdania finansowego do rejestru przedsiębiorców KRS w Krajowym Rejestrze Sądowym, za pośrednictwem Repozytorium Dokumentów Finansowych. Wszystko w oparciu o to, co stanowią przepisy i jakie wymagania wynikają z ustawy o rachunkowości.

Pokażę też, gdzie realnie pojawiają się ryzyka, które psują jakość zatwierdzonych sprawozdań finansowych i później wymuszają korekty, w tym: – problemy z danymi po zamknięciu ksiąg rachunkowych i z porównywalnością w poprzednich latach obrotowych, – sytuacje, gdy jednostką kieruje organ wieloosobowy i pojawia się temat podpisów, w tym podpisu kwalifikowanego albo odmowy podpisu sprawozdania finansowego, – przypadki, gdy sprawozdanie finansowe podlegało badaniu i ważna jest spójność między dokumentami a zapisami w księgach rachunkowych, – typowe błędy popełnione w danych, których skutkiem bywa istotne zniekształcenie. Wtedy ocena, czy błąd jest istotny, staje się konieczna (przy ocenie istotności konieczne), a czasem potrzebne jest też łączne rozpatrywanie skutków w kontekście decyzji, jakie są później na podstawie sprawozdania finansowego podejmowane jako decyzje gospodarcze.

Od czego zacząć przy sporządzaniu sprawozdania finansowego, żeby nie zgubić terminów?

Najprościej jest pilnować trzech momentów: sporządzenia rocznego sprawozdania, zatwierdzenia oraz złożenia dokumentów do KRS. Zgodnie z ustawą o rachunkowości roczne sprawozdanie finansowe sporządza się nie później niż w ciągu 3 miesięcy od dnia bilansowego, a zatwierdzenie powinno nastąpić nie później niż w ciągu 6 miesięcy od tej daty. Od dnia zatwierdzenia sprawozdania finansowego biegnie termin na to, aby złożyć sprawozdanie finansowe w KRS. Te zasady wynikają wprost z przepisów.

W praktyce „oś czasu” wygląda tak: – po dniu kończącym rok obrotowy domykasz dane na dzień bilansowy i zaczynasz przygotowanie dokumentów – do 3 miesięcy od dnia bilansowego gotowe jest roczne sprawozdanie finansowe – do 6 miesięcy od dnia bilansowego powinno dojść do zatwierdzenia przez właściwy organ – po zatwierdzeniu dokumenty składa się do KRS w terminie 15 dni

Liczenie terminów przy niestandardowym roku obrotowym

Jeżeli rok obrotowy nie pokrywa się z kalendarzowym, terminy liczy się tak samo, tylko punktem startowym jest inny dzień kończący rok obrotowy i inny dzień bilansowy. To ważne, bo w takich sytuacjach łatwo wpaść w automatyzm „do 31 marca” i „do 30 czerwca”, który dotyczy wyłącznie roku kończącego się 31 grudnia.

Dwa proste przykłady, żeby złapać logikę: – gdy dzień bilansowy wypada 31.12, to 3 miesiące mijają 31.03, a 6 miesięcy mija 30.06 – gdy dzień bilansowy wypada 30.09, to 3 miesiące mijają 30.12, a 6 miesięcy mija 30.03

To właśnie dlatego fraza „sprawozdanie finansowe spółki z o.o. – terminy” powinna być rozumiana jako zestaw terminów liczonych od dnia bilansowego, a nie jako jedna stała data w lipcu.

Zatwierdzenie i moment uznania dokumentów za złożone w terminie

W spółkach wpisanych do KRS dokumenty składa się elektronicznie w Repozytorium Dokumentów Finansowych w systemie eKRS, czyli do rejestru przedsiębiorców KRS prowadzonego w Krajowym Rejestrze Sądowym. Za dochowanie terminu przyjmuje się skuteczne przekazanie kompletu dokumentów finansowych w wymaganym formacie.

Kluczowe reguły terminów po zatwierdzeniu są dwie: – standardowo masz 15 dni od dnia zatwierdzenia na złożenie dokumentów do KRS – jeżeli zatwierdzenie nie nastąpiło w ustawowym terminie 6 miesięcy od dnia bilansowego, sprawozdanie trzeba złożyć w rejestrze w ciągu 15 dni po upływie tego terminu, a po późniejszym zatwierdzeniu składa się je ponownie w ciągu 15 dni razem z pozostałymi dokumentami

To wyjaśnia, skąd bierze się popularne uproszczenie „15 lipca”. Taka data wynika z sytuacji, w której zatwierdzenie odbywa się 30 czerwca, a następnie biegnie 15 dni na złożenie, ale w praktyce decyduje zawsze konkretny dzień zatwierdzenia sprawozdania finansowego.

Jakie uchwały są potrzebne, żeby złożyć dokumenty w KRS bez braków formalnych?

Po przygotowaniu sprawozdania kolejnym krokiem jest decyzja organu, który odpowiada za jego zatwierdzenie. Zgodnie z ustawą o rachunkowości roczne sprawozdanie finansowe jednostki podlega zatwierdzeniu przez organ zatwierdzający. Bez uchwał podjętych przy zatwierdzaniu rocznego sprawozdania finansowego nie da się poprawnie domknąć obowiązków w KRS. To właśnie dzień zatwierdzenia sprawozdania finansowego wyznacza dalsze terminy na złożenie dokumentów.

W praktyce zestaw uchwał, których wymaga zgłoszenie w repozytorium, wynika z tego, co zostało podjęte przy zatwierdzeniu sprawozdania finansowego i co ma zostać ujawnione w dokumentach: – uchwała o zatwierdzeniu rocznego sprawozdania finansowego – uchwała o podziale zysku albo o pokryciu straty – ewentualne uchwały lub decyzje uzupełniające, jeżeli wynikają z sytuacji jednostki lub z dodatkowych obowiązków sprawozdawczych

W spółce z ograniczoną odpowiedzialnością organem zatwierdzającym jest co do zasady zwyczajne zgromadzenie wspólników, w którego porządku obrad znajduje się m.in. rozpatrzenie i zatwierdzenie sprawozdania finansowego oraz podjęcie uchwały o podziale zysku albo pokryciu straty.

Załączniki do Repozytorium Dokumentów Finansowych

Dokumenty przekazuje się elektronicznie do Repozytorium Dokumentów Finansowych (RDF) w systemie eKRS, czyli w ramach rejestru przedsiębiorców KRS prowadzonego w Krajowym Rejestrze Sądowym. Zgłoszenie w RDF jest standardową ścieżką składania sprawozdań i innych dokumentów finansowych, co do zasady bezpłatnie.

Najczęściej wymagany pakiet załączników obejmuje: – e-sprawozdanie, czyli sprawozdanie finansowe spółki w wymaganym formacie – odpis uchwały organu zatwierdzającego o zatwierdzeniu rocznego sprawozdania finansowego – odpis uchwały o podziale zysku albo pokryciu straty

Jeżeli sprawozdanie finansowe podlegało badaniu, dołącza się również dokumenty z badania, zgodnie z obowiązkami wynikającymi z ustawy. Jeżeli występuje brak obowiązku sporządzenia sprawozdania z działalności, nie składa się go jako załącznika, ale trzeba mieć pewność, że to zwolnienie wynika z przepisów. W samym RDF istnieje też opcja zgłoszenia informacji o braku obowiązku sporządzenia określonych dokumentów.

Najczęstsze przyczyny odrzucenia zgłoszenia w KRS

Najwięcej problemów nie wynika z samej idei złożenia dokumentów, tylko z braków formalnych w pakiecie lub rozjazdów w danych. System oczekuje, że załączniki będą spójne, a daty i treść uchwał będą zgodne z tym, co faktycznie zostało zatwierdzone. Dodatkowo termin na zgłoszenie liczy się jako 15 dni od dnia zatwierdzenia, więc błędne wpisanie daty zatwierdzenia od razu generuje ryzyko przekroczenia terminu.

Najczęstsze przyczyny odrzuceń i wezwań do poprawy to: – brak któregoś z wymaganych dokumentów, najczęściej uchwały o podziale zysku albo pokryciu straty – niespójność dat pomiędzy uchwałami a metadanymi lub treścią plików – złożenie dokumentów nie przez RDF, tylko w niewłaściwej ścieżce w portalu eKRS – niekompletność pakietu w sytuacji, gdy sprawozdanie podlegało badaniu i brakuje wymaganych dokumentów z badania

Kto musi podpisać e-sprawozdanie i w jakiej kolejności?

Co do zasady sprawozdanie podpisują, z podaniem daty podpisu, osoba, której powierzono prowadzenie ksiąg rachunkowych, oraz kierownik jednostki. Jeżeli jednostką kieruje organ wieloosobowy, sprawozdanie może podpisać co najmniej jedna osoba wchodząca w skład tego organu, pod warunkiem że pozostałe osoby złożą oświadczenia, że sprawozdanie spełnia wymagania przewidziane w ustawie o rachunkowości. Art. 52 przewiduje też sytuację, w której członek organu nie składa oświadczenia, a wtedy jest to traktowane jak odmowa podpisu i wymaga dołączenia uzasadnienia.

W praktyce organizacja podpisów wygląda tak, żeby domknąć proces sprawnie i bez cofania dokumentu do poprawek: – najpierw podpis osoby, której powierzono prowadzenie ksiąg rachunkowych – następnie podpis kierownika jednostki, a gdy jednostką kieruje organ wieloosobowy: podpis wszystkich członków albo podpis co najmniej jednej osoby plus oświadczenia pozostałych – daty podpisów mogą być różne. Ważne, aby były wskazane przy każdym podpisie

Akceptowane podpisy elektroniczne i typowe blokady techniczne

Podpis pod e-sprawozdaniem i dokumentami składanymi elektronicznie jest realizowany narzędziami uznawanymi przez systemy publiczne. W praktyce najczęściej używa się: podpisu kwalifikowanego, podpisu zaufanego oraz podpisu osobistego. Te formy są wskazywane jako akceptowane m.in. przy zgłaszaniu dokumentów w Repozytorium Dokumentów Finansowych.

Typowe problemy, które zatrzymują proces podpisywania lub późniejsze złożenie dokumentów, to: – użycie narzędzia podpisu, które nie obsługuje danego formatu pliku lub nieprawidłowo go „opakowuje” – podpisywanie w różnych aplikacjach i powstawanie kilku wersji pliku (łatwo wtedy podpisać nie tę wersję) – wygaśnięty certyfikat podpisu kwalifikowanego lub błędna konfiguracja środowiska podpisu – brak możliwości złożenia podpisu przez konkretną osobę z powodów formalnych lub technicznych, co wymaga ułożenia procesu i odpowiedniego wariantu podpisów

Braki podpisów w terminie, warianty postępowania i konsekwencje

Jeżeli pojawia się odmowa podpisu sprawozdania finansowego, przepisy wymagają sporządzenia pisemnego uzasadnienia i dołączenia go do sprawozdania. Dotyczy to również sytuacji, gdy w wariancie dla organu wieloosobowego ktoś odmawia złożenia oświadczenia. Odmowa złożenia oświadczenia jest traktowana jak odmowa podpisu i także wymaga uzasadnienia dołączonego do sprawozdania.

W praktyce warto rozróżnić trzy scenariusze: – brak podpisu, bo podpisujący faktycznie odmawia. Wtedy dołączasz pisemne uzasadnienie odmowy i kompletujesz dokumenty zgodnie z regułami z art. 52 – brak podpisu, bo jego uzyskanie jest na ten moment praktycznie niewykonalne (np. problem z narzędziem podpisu, brak dostępu do certyfikatu). Wtedy kluczowe jest szybkie ustalenie, czy można zastosować wariant z podpisem co najmniej jednej osoby z organu wieloosobowego i zebrać oświadczenia pozostałych – podpis złożony, ale oświadczenia członków organu wieloosobowego nie zostały zebrane. Wtedy ryzyko dotyczy kompletności dokumentów i może skończyć się wezwaniem do uzupełnienia

Co musi być uzgodnione w danych, zanim można finalizować rok?

Zanim nastąpi zamknięcie ksiąg rachunkowych, dane muszą być spójne z dokumentami źródłowymi i kompletne na dzień bilansowy. Chodzi o to, żeby zapisy w księgach rachunkowych dało się obronić i żeby wartości prezentowane w sprawozdaniu wynikały z realnych stanów, a nie z braków z końcówki roku. Kluczowe jest też prawidłowe ujęcie wyników inwentaryzacji oraz rozliczeń międzyokresowych, bo to często przesądza o tym, czy wynik jest wiarygodny. Tę logikę domyka później etap sporządzenia sprawozdania i zebranie podpisów.

W praktyce, zanim „pójdziesz dalej”, zwykle porządkuje się: – rozrachunki i salda z kontrahentami, w tym potwierdzenia, kompensaty i przeterminowania – bank i kasę, żeby wykazać stany zgodne z wyciągami i raportami – środki trwałe i amortyzację, żeby nie było rozjazdów między ewidencją a ujęciem kosztów – rozliczenia VAT i CIT, tak aby dane podatkowe nie stały w sprzeczności z ewidencją księgową – rozliczenia międzyokresowe, bo koszty lub przychody ujęte „po czasie” potrafią istotnie zmienić wynik

Ostateczne zamknięcie roku, warunki i kolejność działań

Ustawa rozróżnia zamknięcie ksiąg na dzień kończący rok obrotowy oraz etap finalizacji po zatwierdzeniu sprawozdania. Co do zasady księgi zamyka się na dzień kończący rok obrotowy nie później niż w ciągu 3 miesięcy od tego dnia. Natomiast ostateczne zamknięcie ksiąg jednostki kontynuującej działalność powinno nastąpić najpóźniej w ciągu 15 dni od dnia zatwierdzenia rocznego sprawozdania finansowego.

To oznacza, że w praktyce działasz etapami: najpierw zamknięcie „pod sprawozdanie”, a potem finalizacja po zatwierdzeniu, kiedy księgi zostają nieodwracalnie zamknięte.

W tym miejscu ważna jest konsekwencja w ujęciu zdarzeń, szczególnie tych z przełomu roku: – dokumenty dotyczące poprzedniego roku, które są znane i potwierdzone przed sporządzeniem sprawozdania, powinny zostać ujęte tak, aby dane na dzień bilansowy były kompletne i spójne – korekty wynikające z rozpoznania błędów lub braków danych muszą mieć jasną podstawę i uzasadnienie w dokumentacji, żeby było wiadomo, co zostało poprawione i dlaczego

Obszary, w których dane najczęściej rozjeżdżają się z dokumentami do KRS

Najwięcej problemów pojawia się wtedy, gdy wartości wykazane w sprawozdaniu nie wynikają wprost z uzgodnionych ksiąg albo gdy po sporządzeniu dokumentu wprowadzane są jeszcze zmiany, które nie są konsekwentnie odzwierciedlone w całym pakiecie. W tle często widać błędy popełnione na etapie księgowania, a ich źródłem bywa niewłaściwe zastosowanie zasad albo niewłaściwe uwzględnienie wiarygodnych informacji w danych wejściowych. Efekt jest prosty: spada spójność i rośnie ryzyko korekt już po zatwierdzeniu.

Najbardziej wrażliwe obszary to zwykle: – rozrachunki, bo brak uzgodnienia potrafi zmienić saldo i prezentację zobowiązań lub należności – rozliczenia międzyokresowe, bo przesunięcia kosztów i przychodów wpływają na wynik finansowy jednostki – środki trwałe, bo błędy w klasyfikacji i amortyzacji mają „długi ogon” w kolejnych okresach – kapitały, bo decyzje o pokryciu straty lub podziale zysku muszą pasować do tego, co wynika z ksiąg i uchwał

Kiedy korekty historyczne są konieczne, a kiedy wystarczy ujęcie w bieżącym roku?

Korekta „historyczna” pojawia się wtedy, gdy w poprzednich latach obrotowych wystąpiły zdarzenia lub błędy, które dziś trzeba ocenić pod kątem wpływu na rzetelność prezentacji danych. W takiej sytuacji ocena istotności jest konieczna, bo od niej zależy sposób ujęcia korekty. Jeżeli błąd jest nieistotny, jego skutki ujmuje się w wyniku bieżącego roku. Jeżeli błąd jest istotny, korekta co do zasady wpływa na kapitał własny i jest wykazywana jako „zysk (strata) z lat ubiegłych”, czyli w praktyce dotyczy poprzednich lat obrotowych błędu.

W ramach analizy błędu kluczowe jest to, że istotność błędu uzależniona jest od tego, czy mógł on wpłynąć na decyzje gospodarcze podejmowane na podstawie sprawozdania finansowego. W praktyce, zwłaszcza gdy wychodzi kilka nieprawidłowości naraz, stosuje się łączne rozpatrywanie skutków. Chodzi o to, że błędy o podobnym charakterze łącznie uznaje się za istotne wtedy, gdy dopiero ich suma realnie zmienia obraz sytuacji. W takim podejściu łączne rozpatrywanie skutków dotyczy całego zestawu danych i tego, jak wpływają one na informacje prezentowane w sprawozdaniu.

Typowe sytuacje, w których wraca temat korekt, to: – przypadki wykrytych błędów wynikających z klasyfikacji kosztów lub przychodów, także w obszarze sprzedaży towarów – błąd, który jest wynikiem nieuwzględnienia dokumentów lub danych, albo określonego rodzaju pominięcia informacji – sytuacje, w których ocenianych nieprawidłowości nie da się wiarygodnie rozdzielić na pojedyncze elementy i trzeba je analizować łącznie

Porównywalność danych przy zmianach polityki rachunkowości i ewidencji

Porównywalność jest wyzwaniem nie tylko przy błędach, ale też przy zmianie zasad. Jeżeli zmienia się polityka rachunkowości albo sposób ewidencji, dane trzeba zaprezentować tak, aby odbiorca mógł porównać okresy bez fałszywych wniosków. W sprawozdaniach pojawia się wtedy temat ujęcia zmian w sprawozdaniach finansowych jednostki oraz pytanie, czy dane są pokazane spójnie między okresami. W tle działają analogiczne zasady ujmowania skutków zmian, tak aby zachować logiczną ciągłość prezentacji.

W praktyce porównywalność „psuje się” szczególnie wtedy, gdy: – zmiana ewidencji powoduje przesunięcia między pozycjami i brakuje jasnego opisu, jak te przesunięcia wpływają na informacje wykazywane – w danych bazowych występują różnice pomiędzy tym, co było ujęte w księgach rachunkowych bieżącego okresu, a tym, jak to powinno wyglądać przy jednolitej zasadzie w całym horyzoncie porównawczym – pojawiają się rozbieżności w ujęciu kosztów i przychodów, które zmieniają obraz działalności bez realnej zmiany operacyjnej

Wpływ błędnej klasyfikacji historycznej na wynik i kapitały

Błędna klasyfikacja w historii potrafi przesunąć wartości nie tylko między kosztami i przychodami, ale też między wynikiem a kapitałami. Gdy błąd jest istotny, korekta może dotyczyć nie tylko wyniku finansowego jednostki, ale też innej pozycji kapitałów. Wtedy pojawia się kategoria typu kwota korekty spowodowanej usunięciem błędu, którą ujmuje się zgodnie z zasadami dla błędów istotnych z lat ubiegłych.

Największy problem interpretacyjny zwykle nie dotyczy samego faktu błędu, tylko jego kwalifikacji i skutków: – czy błąd wynika z niewłaściwej klasyfikacji, czy z braków danych i jak to ocenić w kontekście towarzyszących okoliczności – czy korekta ma wpływ na prezentację wyniku w bieżącym okresie, czy na pozycje kapitałów związane z błędem lat ubiegłych – czy rozpoznane skutki można wiarygodnie ustalić, czy jest to w części praktycznie niewykonalne. W takim przypadku ujawnia się sam fakt popełnienia błędu i jego charakter, nawet jeśli nie da się precyzyjnie przeliczyć wszystkich kwot.

Za co odpowiada zarząd, gdy dokumenty są złożone po terminie albo z błędami?

W spółce z o.o. zarząd pełni rolę kierownika jednostki w rozumieniu ustawy o rachunkowości i odpowiada za dopilnowanie, aby po zatwierdzeniu rocznego sprawozdania finansowego dokumenty trafiły do KRS w terminie 15 dni od dnia zatwierdzenia. Termin ten wynika wprost z przepisów o składaniu sprawozdań w rejestrze sądowym.

Niezłożenie dokumentów może uruchomić postępowanie przymuszające przed sądem rejestrowym i prowadzić do nakładania grzywien. Ryzyko dotyczy zarówno przekroczenia terminu, jak i tego, czy przekazane pliki są kompletne oraz poprawne formalnie.

Konsekwencje niezgodności między sprawozdaniem a księgami

Jeżeli w toku sporządzania sprawozdania okaże się, że dane nie odzwierciedlają tego, co powinno być ujęte na dzień bilansowy, sprawa zwykle sprowadza się do tego, czy powstaje istotne zniekształcenie i czy przy ocenie istotności konieczne jest podejście uwzględniające także łączne rozpatrywanie błędów oraz łączne rozpatrywanie ich skutków. W praktyce błędy wynikają najczęściej z niewłaściwego zastosowania zasad rachunkowości lub z niewłaściwego uwzględnienia wiarygodnych informacji, które były dostępne przed sporządzeniem dokumentu.

Granica jest istotna. Przed zatwierdzeniem sprawozdania można wprowadzać korekty w dokumencie oraz w zapisach w księgach, jeżeli jest to potrzebne, aby dane na dzień bilansowy były kompletne i spójne. Po zatwierdzeniu sprawozdania nie wprowadza się w nim już zmian, a skutki zdarzeń lub informacji otrzymanych po zatwierdzeniu ujmuje się w księgach rachunkowych roku obrotowego, w którym te informacje otrzymano. Sposób ujęcia zależy od tego, czy błąd jest istotny, czy nie.

Jeżeli błąd dotyczy poprzednich lat obrotowych i jest istotny, to korekta może wymagać ujęcia jej przez kapitał własny i wykazania jako „zysk (strata) z lat ubiegłych”. W praktyce oznacza to, że pierwotne sprawozdanie za wcześniejsze lata nie przedstawiało danych prawidłowo, a sytuacja może wymagać przygotowania skorygowanego sprawozdania i ponownego złożenia dokumentów w KRS.

Warto pamiętać, że sprawozdanie powinno być dokumentem rzetelnie przedstawiającym sytuację majątkową i finansową oraz wyniki. Jeżeli informacje wykazywane w sprawozdaniu nie są spójne z zapisami w księgach, obniża się wiarygodność dokumentu, a decyzje gospodarcze podejmowane na podstawie tych danych mogą być błędne.

Pomyłki powodujące korekty i ponowne złożenie do KRS

Dwie grupy pomyłek najczęściej kończą się koniecznością złożenia korekty dokumentów do KRS.

Pomyłki formalne w pakiecie do KRS: – niekompletne dokumenty finansowe w Repozytorium Dokumentów Finansowych – błędne daty, w tym rozjazd z dniem zatwierdzenia sprawozdania finansowego – nieprawidłowe podpisy albo brak wymaganych oświadczeń przy organie wieloosobowym – sytuacje, w których odmowa złożenia oświadczenia jest równoznaczna z odmową podpisu sprawozdania finansowego i wymaga dołączenia pisemnego uzasadnienia

Pomyłki merytoryczne w danych: – klasyfikacje, które zmieniają wynik finansowy jednostki, w tym wpływ na wynik finansowy i na stratę netto bieżącego roku – ujęcia, których skutkiem jest przesunięcie na inną pozycję kapitałów, gdy błąd dotyczy lat ubiegłych – korekty, które są wynikiem nieuwzględnienia informacji dostępnych na dzień bilansowy

Od strony technicznej system eKRS przewiduje możliwość ponownego złożenia dokumentu za ten sam okres jako korekty wcześniej złożonego dokumentu.

Podsumowanie

Sprawozdanie finansowe to nie tylko dokument do złożenia. To zapis decyzji i danych, które mają być rzetelne, spójne z księgami i gotowe w terminach liczonych od dnia bilansowego. Ustawa o rachunkowości wskazuje ramy czasowe: 3 miesiące na sporządzenie rocznego sprawozdania finansowego i 6 miesięcy na jego zatwierdzenie przez organ zatwierdzający.

Po zatwierdzeniu liczy się tempo i kompletność. Dokumenty należy złożyć do KRS w terminie 15 dni od dnia zatwierdzenia, w ramach Repozytorium Dokumentów Finansowych.

Najczęściej ryzyko pojawia się w trzech miejscach: – w danych przed zamknięciem ksiąg rachunkowych, gdy spójność zapisów i dokumentów jest pozorna – w podpisach i oświadczeniach, szczególnie gdy organ jest wieloosobowy i pojawia się odmowa podpisu lub brak oświadczenia – w błędach i korektach, gdzie istotność bywa oceniana łącznie, a skutki potrafią wpływać na wynik oraz kapitały, także w kontekście lat ubiegłych