JPK CIT 2026 w spółce: JPK_KR_PD i JPK_ST_KR – kogo dotyczy i jak przygotować księgi rachunkowe

JPK CIT to kolejny etap cyfryzacji rozliczeń. Tym razem nie chodzi o pojedynczą deklarację, tylko o dane z ksiąg rachunkowych w standardzie, który organy podatkowe mogą automatycznie analizować. W praktyce oznacza to obowiązek raportowania w formie elektronicznej w plikach XML, zgodnych ze strukturą logiczną publikowaną przez Ministerstwo Finansów i KAS.

Od 1 stycznia 2026 r. wiele podmiotów wejdzie w raportowanie JPK_KR_PD oraz JPK_ST_KR w ramach etapowego harmonogramu. To oznacza, że liczą się nie tylko konta księgowe i opisy zapisów, ale też spójność danych, takich jak NIP kontrahenta, oraz sposób ujęcia przychodów i kosztów. Ważna jest również poprawnie prowadzona ewidencja środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych. W podatku dochodowym od osób prawnych kluczowe jest to, kto i od kiedy składa pliki, oraz jak przygotować systemy księgowe, żeby ograniczyć korekty po terminie.

W tym artykule uporządkuję temat w prosty sposób: – czym jest jednolity plik kontrolny w obszarze JPK CIT, – kogo dotyczy obowiązek i jak wygląda harmonogram, w tym 1 stycznia 2025 r. i 1 stycznia 2027 r. dla wybranych grup, – jak przygotować dane pod JPK_KR_PD i JPK_ST_KR, żeby eksport był poprawny już za pierwszym razem.

Co oznacza JPK_KR_PD i JPK_ST_KR w praktyce ksiąg rachunkowych?

To dwa pliki w ramach JPK_PD w podatkach dochodowych, często nazywanego skrótowo „JPK CIT”. Przenoszą dane z systemów księgowych do ustandaryzowanego formatu raportowania dla organów podatkowych. JPK_KR_PD dotyczy ksiąg rachunkowych w zakresie podatku dochodowego, a JPK_ST_KR dotyczy ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych. Oba pliki mają strukturę logiczną i są przekazywane w formacie XML. Zakres struktur oraz dokumentację publikuje KAS.

Szybkie rozszyfrowanie nazw, żeby nie pomylić pojęć: – JPK_KR_PD to Jednolity Plik Kontrolny, Księgi Rachunkowe, Podatek Dochodowy. – JPK_ST_KR to Jednolity Plik Kontrolny, Środki Trwałe. – Na stronie KAS są też struktury dla ksiąg podatkowych, czyli JPK_PKPIR jako podatkowa księga przychodów i rozchodów oraz JPK_EWP dla ewidencji przychodów.

Struktury i słowniki publikowane przez Ministerstwo Finansów

Struktury nie są „opisem, jak ma wyglądać wydruk”. To konkretne pliki definicji i dokumentacja, na podstawie których systemy księgowe mają zbudować poprawny eksport. Najbezpieczniej bazować na oficjalnych materiałach KAS oraz na stronie podatki.gov.pl, gdzie publikowane są struktury logiczne, specyfikacje i broszury.

Co warto pobrać i przechowywać w jednej wersji wewnątrz firmy: – aktualne wersje struktur JPK_KR_PD i JPK_ST_KR oraz opisy pól, – broszurę dla struktury JPK_KR_PD, bo pokazuje układ pliku i sekcje typu: Nagłówek, dane podmiotu, kontrahent, zestawienia i dziennik, – słowniki i reguły walidacji, żeby dostosowanie systemów nie rozjechało się między działami lub dostawcami oprogramowania.

Logika danych i powiązania między plikami JPK CIT

W JPK CIT logika jest prosta, ale bezlitosna. Plik ma odzwierciedlać dane tak, jak żyją równolegle w systemie, a nie tak, jak ktoś je ręcznie „opisze” na koniec roku. Dlatego kluczowe jest, żeby dane identyfikacyjne, zapisy na kontach księgowych i ujęcie majątku były spójne w całym roku podatkowym.

Najważniejsze powiązania, które warto rozumieć już na starcie: – JPK_KR_PD zbiera dane z ksiąg rachunkowych i wymusza konsekwencję w zapisach, identyfikatorach dokumentów oraz danych kontrahenta. – JPK_ST_KR opiera się na ewidencji środków trwałych i tym, jak wykazane są środki trwałe oraz wartości niematerialne i prawne. – Jeżeli w danych bazowych są braki, na przykład w NIP kontrahenta, to problem wraca w kilku miejscach naraz, bo raportowanie nie jest „jednym plikiem”, tylko spójnym zestawem danych.

Jakie pola i oznaczenia trzeba uzupełnić w systemie, żeby eksport był poprawny?

Najczęściej problemem nie jest sam format XML, tylko brak spójnych danych w systemie. Nowe wymogi wymagają konsekwencji w oznaczeniach, identyfikatorach dokumentów i danych kontrahentów, takich jak NIP kontrahenta. Plik ma powstać automatycznie z zapisów na kontach księgowych, bez ręcznego „dopisywania pod JPK”. Dlatego dostosowanie systemów trzeba zaplanować wcześniej, a nie dopiero na koniec roku.

W praktyce, przy JPK CIT, krytyczne są trzy warstwy danych: – Warstwa księgowa. Plan kont, schematy księgowań, opisy, identyfikatory dowodów, powiązania zapisów z dokumentami. – Warstwa podatkowa. Ujęcie w podatku dochodowym, spójność kwalifikacji pozycji z zapisami w księgach. – Warstwa techniczna. Eksport w formie elektronicznej jako pliki XML zgodne ze strukturą logiczną oraz regułami walidacji.

Mapowanie planu kont i spójne opisy zapisów przez cały rok

To, co działało przy raportach „na potrzeby wewnętrzne”, w JPK_KR_PD może przestać działać, bo dane muszą być porównywalne i jednoznaczne. Jeżeli te same zdarzenia raz mają opis skrótowy, raz opis handlowy, a raz opis operacyjny, system nie zbuduje powtarzalnych danych. Dlatego w systemach księgowych warto ujednolicić logikę na poziomie: kont księgowych, opisów, typów dokumentów i numeracji.

Elementy, które najczęściej trzeba dopiąć w konfiguracji: – przypisanie typów dokumentów do schematów księgowań, tak aby eksport nie „gubił” powiązań, – stałe reguły opisu zapisów, żeby te same sytuacje były opisywane w ten sam sposób przez cały rok podatkowy, – standaryzacja danych kontrahentów, w tym NIP kontrahenta, nazwy i adresu, bo braki wracają w kilku sekcjach pliku.

Najczęstsze rozbieżności między dokumentem, zapisem i kontem księgowym

Nowe struktury „wyciągają na wierzch” rozjazdy, które wcześniej dało się przykryć opisem w raporcie lub ręczną korektą w zestawieniu. Typowy scenariusz to poprawny dokument, ale niejednolity zapis księgowy, albo spójny zapis, ale niekompletna kartoteka kontrahenta. W skrajnym przypadku plik przechodzi technicznie, ale nie broni się merytorycznie w analizie prowadzonej przez organy podatkowe.

Najczęściej powtarzają się takie źródła problemów: – brak lub błędny NIP kontrahenta, albo różne formaty tych samych danych w systemie, – niespójna numeracja dokumentów, która nie pozwala jednoznacznie połączyć dokumentu i zapisu, – mieszanie pojęć z obszaru ewidencji VAT z danymi raportowanymi w JPK CIT, co prowadzi do błędnych założeń w konfiguracji, – ręczne dopiski „pod wysyłkę”, które nie żyją równolegle w systemie i powodują rozjazd w kolejnych okresach.

Kogo dotyczy obowiązek raportowania JPK CIT i jakie są kluczowe kryteria?

To, kogo dotyczy obowiązek, zależy od tego, do której grupy należą podatnicy i od kiedy obejmują ich nowe wymogi. Od 1 stycznia 2025 r. start dotyczył największych podmiotów, w tym podatkowych grup kapitałowych oraz tych, u których wartość przychodu uzyskanego w poprzednim roku podatkowym przekroczyła 50 mln euro. Od 1 stycznia 2026 r. obowiązek raportowania obejmuje podatników CIT i spółki niebędące osobami prawnymi, a także podatników PIT prowadzących księgi rachunkowe, którzy są obowiązani przesyłać pliki JPK_V7M. Od 1 stycznia 2027 r. wchodzą pozostałe przypadki podatników CIT i spółek niebędących osobami prawnymi oraz pozostali podatnicy PIT prowadzący księgi rachunkowe, w tym podatnicy zobowiązani do składania JPK_V7K.

Start obowiązku od 1 stycznia 2026 r. i konsekwencje dla rozliczeń

Harmonogram jest warstwowy, ponieważ wejście w obowiązek powiązano z tym, czy w praktyce przesyłane są pliki JPK_V7M lub JPK_V7K, czyli ewidencja VAT w cyklu miesięcznym albo kwartalnym. To ważne, bo w przypadku podatników rozliczających VAT miesięcznie punkt startu wypada wcześniej, a w przypadku pozostałych podatników rozliczających kwartalnie przesuwa się na kolejny etap.

Najprościej czytać to w etapach i kluczowych datach: – 1 stycznia 2025 r. obowiązek dla podatników CIT i spółek niebędących osobami prawnymi, których wartość przychodu uzyskanego w poprzednim roku podatkowym, a w przypadku spółek niebędących osobami prawnymi w poprzednim odpowiednio roku obrotowym, przekroczyła 50 mln euro oraz dla podatkowych grup kapitałowych. – Minister Finansów rozporządzeniem w sprawie zwolnienia zwolnił podatników CIT i spółki niebędące osobami prawnymi z obowiązku przesyłania struktury JPK_ST_KR za rok podatkowy, który rozpoczyna się po 31 grudnia 2024 r., a przed dniem 1 stycznia 2026 r. – 1 stycznia 2026 r. obowiązek dla podatników CIT i spółek niebędących osobami prawnymi oraz dla podatników PIT prowadzących księgi rachunkowe, jeśli są obowiązani przesyłać pliki JPK_V7M zawierające ewidencję i deklarację. – 1 stycznia 2027 r. przypadek pozostałych podatników CIT i spółek niebędących osobami prawnymi oraz pozostałych podatników PIT prowadzących księgi rachunkowe, w tym podatnicy zobowiązani do składania JPK_V7K.

W przepisach przewidziano też wyłączenia z obowiązku, między innymi dla części podmiotów zwolnionych z CIT, z wyjątkiem fundacji rodzinnych.

Rok obrotowy inny niż kalendarzowy. Ułożenie terminów i zakresu raportowania

Jeżeli rok podatkowy albo rok obrotowy rozpoczynający się nie pokrywa się z kalendarzowym, liczy się to, kiedy startuje dany okres, a nie tylko data końca roku. W praktyce moment wejścia w obowiązek ocenia się przez pryzmat tego, czy dany rok podatkowy rozpoczynający się wypada po wskazanej granicy, oraz czy spełnione są kryteria, takie jak wartość przychodu uzyskanego w poprzednim roku podatkowym.

Co to oznacza w danych i decyzjach organizacyjnych: – Ustalenie, czy pierwszy raportowany okres zaczyna się po 31 grudnia 2025 r., czy dopiero po 31 grudnia 2026 r., jeśli w grę wchodzi przypadek pozostałych podatników CIT. – Sprawdzenie, czy próg 50 mln euro dotyczy wartości przychodu uzyskanego w poprzednim roku podatkowym, czy w poprzednim odpowiednio roku obrotowym, gdy mowa o spółkach niebędących osobami prawnymi. – Pamiętanie, że próg wyrażony w euro przelicza się na PLN według średniego kursu euro ogłaszanego przez NBP w ostatnim dniu roboczym poprzedniego odpowiednio roku podatkowego albo roku obrotowego.

Jakie elementy dziennika i zapisów księgowych są krytyczne dla JPK_KR_PD?

Krytyczne są te fragmenty ksiąg, które budują ślad od dokumentu do zapisu i do kont księgowych. W JPK_KR_PD kluczowe znaczenie mają sekcje odpowiadające za dziennik i szczegółowe zapisy na kontach, bo to one pokazują chronologię i powiązania danych. Ważne są też dane kontrahenta, w tym NIP kontrahenta, oraz pola kontrolne, które podsumowują spójność pliku. Plik musi dać się wygenerować z systemu księgowego w formie elektronicznej, jako XML zgodny ze strukturą logiczną.

W strukturze JPK_KR_PD dane układają się w konkretne węzły, które warto rozumieć, żeby dobrze przygotować eksport: – Nagłówek. Dane techniczne i identyfikacyjne pliku, w tym identyfikator właściwego urzędu skarbowego i zakres okresu. – Podmiot1. Dane podmiotu składającego plik. – Kontrahent. Kartoteka kontrahentów, która musi umożliwiać jednoznaczną identyfikację. Tu wraca temat NIP kontrahenta. – ZOiS oraz Dziennik. Zestawienia oraz chronologia zapisów, spójna z księgami rachunkowymi. – Ctrl i RPD. Dane kontrolne oraz część dotycząca rozliczenia podatku dochodowego.

To właśnie dlatego samo wdrożenie nowych struktur nie działa, jeśli dane w księgach są prowadzone w sposób, który nie pozwala ich spójnie odtworzyć w pliku. Przy obowiązku raportowania liczy się powtarzalność i kompletność danych, a nie tylko „poprawny XML”.

Standaryzacja kontrahentów, numerów dokumentów i opisów zdarzeń

Najwięcej ręcznych korekt bierze się z trzech miejsc: kartotek kontrahentów, numeracji dokumentów i opisów operacji gospodarczych. Jeżeli te elementy nie są ujednolicone, plik może przejść technicznie, ale w praktyce generuje pytania organów podatkowych, bo dane nie składają się w spójny obraz. W podatku dochodowym od osób prawnych ma to znaczenie szczególnie wtedy, gdy rozjazdy dotyczą części rozliczeniowej albo relacji między węzłami.

Co powinno być spójne w systemie, żeby „raz ustawione” działało przez cały rok podatkowy: – Identyfikacja kontrahenta. Stały kod kontrahenta w systemie i uzupełniony NIP kontrahenta, wykazywany konsekwentnie w danych pliku. – Numeracja dokumentów. Jednolita logika numerów i brak duplikatów, żeby dało się powiązać dokument z zapisem oraz z kontem księgi głównej. – Opisy zdarzeń. Te same typy operacji opisane w ten sam sposób. Wtedy porównywalność danych rośnie, a liczba korekt spada. – Spójność kont księgowych. Konta i schematy księgowań powinny odzwierciedlać sens zdarzenia, bo JPK_KR_PD pokazuje dane w przekroju zapisów i kont.

Warto też uważać na mieszanie pojęć. Ewidencja VAT i pliki JPK_V7 to inna logika niż raportowanie ksiąg w ramach JPK w podatkach dochodowych. Mylenie tych porządków często kończy się błędnymi założeniami w konfiguracji systemu księgowego.

Błędy powodujące odrzucenie pliku i korekty

Najczęstsze powody odrzucenia lub korekty to błędy w danych identyfikacyjnych, niespójności między sekcjami oraz brak wymaganych wartości w polach, które walidator uznaje za obowiązkowe. Typowym przykładem jest NIP wpisany ze spacjami, w innym formacie niż oczekiwany, albo niespójny kod kontrahenta pomiędzy węzłami. Do tego dochodzą błędy w datach i okresach raportowania oraz niezgodności w danych kontrolnych.

Najczęściej powtarzające się problemy, które w praktyce kończą się korektą: – NIP kontrahenta nieuzupełniony mimo jego nadania, albo wykazany w jednym miejscu, a pominięty w innym. – NIP podmiotu wpisany niepoprawnie, na przykład z innymi znakami niż cyfry. – Niespójne kody kontrahentów pomiędzy Kontrahent i Dziennik. – Niezgodne okresy w Nagłówku i zakres danych w pliku, co rozwala logikę raportowania za właściwy okres.

Jak przygotować kartę środka trwałego pod wymagany układ danych w JPK_ST_KR?

Najpierw trzeba uporządkować ewidencję tak, aby każda pozycja miała komplet danych identyfikacyjnych, wartości i dat. JPK_ST_KR przenosi ewidencję środków trwałych do formatu XML zgodnego ze strukturą logiczną, więc braki w kartach majątku wracają jako błędy lub korekty. Kluczowe jest też rozróżnienie środków trwałych od wartości niematerialnych i prawnych, w tym licencji oraz programów komputerowych. W praktyce oznacza to konieczność spójnych zasad ewidencjonowania już w trakcie roku podatkowego.

Żeby karta środka trwałego „przechodziła” przez nowe wymogi, w ewidencji powinny być konsekwentnie prowadzone co najmniej takie informacje: – identyfikator składnika majątku i opis, który pozwala odróżnić podobne pozycje, – daty: przyjęcia do używania, rozpoczęcia amortyzacji, ewentualnej likwidacji lub sprzedaży, – wartości: wartość początkowa, zwiększenia i zmniejszenia, aktualna wartość, umorzenie, – parametry amortyzacji: metoda, stawka, okres, wartości miesięczne lub roczne, – kwalifikacja: środki trwałe albo wartości niematerialne i prawne, jeśli dotyczy.

Jeżeli ewidencję prowadzi system, eksport powinien tworzyć pliki XML w sposób powtarzalny. Systemy muszą mieć poprawne mapowanie pól do sekcji wymaganych w strukturze JPK_ST_KR.

Zmiany w trakcie roku: ulepszenia, likwidacje i zmiany stawek amortyzacji

Najwięcej problemów w ewidencji bierze się ze zdarzeń „w środku roku”, bo wtedy aktualizacje bywają robione ręcznie i z opóźnieniem. W JPK_ST_KR liczy się ciągłość historii, czyli to, czy da się prześledzić zmiany wartości i amortyzacji od dnia przyjęcia do używania do dnia zamknięcia roku.

Najczęstsze zdarzenia, które muszą być opisane w ewidencji w sposób jednoznaczny: – ulepszenia zwiększające wartość początkową oraz rozróżnienie ich od remontów ujmowanych w kosztach, – częściowe likwidacje i sprzedaże wraz z datami i wartościami zmniejszeń, – zmiany stawek amortyzacji i ich uzasadnienie w danych, a nie tylko w notatkach, – przeniesienia między miejscami użytkowania lub centrami kosztów, jeśli system to rozróżnia.

To jest obszar, w którym dostosowanie systemów i konsekwencja wpisów mają większe znaczenie niż jednorazowe „doprowadzenie tabeli” pod koniec roku. Z punktu widzenia organów podatkowych liczy się spójność i ślad zmian w czasie, a nie tylko wynik końcowy.

Spójność amortyzacji bilansowej i podatkowej w raportowaniu

Tu najważniejsze jest jasne rozdzielenie porządków. Księgi rachunkowe pokazują wynik bilansowy, a rozliczenie w podatku dochodowym od osób prawnych rządzi się zasadami podatku dochodowego, więc system powinien umieć rozróżniać te warstwy. Jeżeli amortyzacja bilansowa i podatkowa różnią się, ewidencja powinna to odzwierciedlać w danych, a nie tylko w opisach.

W praktyce dobrze działa podejście, w którym w systemach księgowych są konsekwentnie rozdzielone: – amortyzacja bilansowa w księgach oraz jej powiązanie z kontami księgowymi, – amortyzacja podatkowa, jeśli jest prowadzona równolegle, wraz z parametrami dla celów rozliczeń, – klasyfikacja pozycji jako środki trwałe oraz wartości niematerialne, w tym wartości niematerialne i prawne oraz programy komputerowe.

VI. Pułapki pojęć i procesów: co myli się najczęściej przy wdrożeniu JPK CIT

Czy obowiązek raportowania obejmuje także temat ewidencji przychodów i inne uproszczone rejestry?

Tak, ale nie w tym samym pliku i nie dla każdego. W ramach JPK_PD funkcjonuje 5 struktur: JPK_KR_PD, JPK_ST_KR, JPK_PKPIR, JPK_EWP oraz JPK_ST, a wybór zależy od tego, czy prowadzone są księgi rachunkowe, podatkowa księga, czy ewidencja przychodów. Dlatego podatnicy CIT raportują inaczej niż podatnicy PIT, w tym osoby fizyczne prowadzące księgi podatkowe. Kluczowe jest dopasowanie struktury do rodzaju ewidencji, a nie do samej nazwy „JPK CIT”.

Kiedy biuro rachunkowe przejmuje przygotowanie danych pod JPK CIT

Najczęstszy błąd to założenie, że obowiązek raportowania „przechodzi w całości” na zewnątrz. Biuro rachunkowe może przygotować pliki XML i dopilnować zgodności ze strukturą logiczną, ale jakość danych wejściowych nadal zależy od tego, jak działają procesy i systemy księgowe po stronie firmy. Dotyczy to zwłaszcza obszarów, które potem widać od razu, takich jak NIP kontrahenta, powiązanie dokumentu z zapisem na koncie księgowym oraz ujęcie środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych.

Typowe sygnały, że potrzebne jest realne przejęcie tematu po stronie obsługi księgowej: – częste korekty zapisów po zamknięciu miesiąca i „naprawy na koniec”, – rozjazdy między ewidencją VAT a tym, co trafia do ksiąg rachunkowych, – brak spójnej ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych, w tym programów komputerowych, – zmienny rok podatkowy lub rok obrotowy rozpoczynający się w innym terminie niż kalendarzowy, bo wtedy łatwo o pomyłkę w zakresie okresu.

W praktyce mylące bywa też przejście na rozliczenia VAT kwartalne. Ministerstwo Finansów wyjaśniało, że skuteczny wybór kwartalnego rozliczania VAT w 2026 r. może wpłynąć na to, czy obowiązek pojawi się od 1 stycznia 2026 r., czy dopiero od 1 stycznia 2027 r.

Zasady opisu i akceptacji dokumentów, żeby dane były porównywalne

JPK wymusza powtarzalność. Jeżeli te same zdarzenia raz są opisywane sprzedażowo, a raz operacyjnie, raport staje się niespójny, nawet gdy pliki XML przechodzą walidację. Dlatego przed startem warto ustalić proste zasady, które działają przez cały rok podatkowy i nie wymagają „ręcznego ratowania” na finiszu.

Najczęściej wystarczają takie reguły operacyjne: – jedna logika numeracji dokumentów i jeden standard opisu zapisów, bez dowolności między działami, – jednoznaczne przypisanie typów kosztów i przychodów do kont księgowych, szczególnie gdy chodzi o niektóre przychody osiągane w różnych modelach rozliczeń, – jasne kryteria, kiedy pozycja trafia do środków trwałych, a kiedy do wartości niematerialnych i prawnych, – aktualizacja ewidencji na bieżąco, a nie po czasie, bo plik pokazuje historię zmian w okresie.

Ważna pułapka organizacyjna: wydłużenie terminu na przesłanie JPK_KR_PD do końca 7. miesiąca po zakończeniu roku, wynikające z rozporządzenia Ministra Finansów w określonych przypadkach, nie zwalnia z porządkowania danych w trakcie roku. To tylko zmiana terminu przekazania do urzędu skarbowego, a nie „dodatkowy czas na naprawianie ksiąg”.

Podsumowanie

Najważniejsze jest to, że JPK CIT bazuje na danych, które już są w systemie, a nie na raporcie ręcznie „poskładanym po czasie”. Dlatego liczy się spójność zapisów w księgach, kompletność danych kontrahentów oraz poprawna ewidencja środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych. Struktury i pliki do pobrania są publikowane oficjalnie. Warto opierać się na nich, a nie na opisach z drugiej ręki.

Jeśli masz dopiąć kilka rzeczy, to te robią największą różnicę: – Upewnij się, że systemy księgowe generują pliki XML zgodne ze strukturą logiczną i aktualnymi wersjami struktur (JPK_KR_PD i JPK_ST_KR). – Ustandaryzuj dane kontrahentów, w tym NIP kontrahenta, oraz numerację dokumentów, bo to częste źródło korekt w JPK_KR_PD. – Uporządkuj plan kont, opisy zapisów i zasady księgowań tak, aby te same zdarzenia były ujmowane w ten sam sposób przez cały rok podatkowy. – Dopnij ewidencję środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, bo JPK_ST_KR ma pokazać dane w wymaganym układzie, a braki w ewidencji wracają jako błędy lub korekty. – Sprawdź, czy w Twoim przypadku obowiązuje zwolnienie lub przesunięcie terminów. Przykładowo, w pierwszym roku obowiązku dla największych podmiotów przewidziano zwolnienie z przekazywania JPK_ST_KR, a odrębne rozporządzenie wydłużyło termin przekazania JPK_KR_PD do końca 7. miesiąca po zakończeniu roku w określonych przypadkach.