Fundacja rodzinna a sprzedaż majątku bez CIT. Kiedy nie trzeba płacić 25% podatku?

Fundacja rodzinna coraz częściej jest wykorzystywana nie tylko do ochrony majątku, lecz także do jego uporządkowanego zarządzania. W praktyce pojawia się jednak ważne pytanie: czy sprzedaż składników majątku fundacji rodzinnej zawsze oznacza ryzyko zapłaty podatku dochodowego, w tym sankcyjnego 25 proc. CIT?

Interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 28 kwietnia 2026 r., sygn. 0111-KDIB1-2.4010.40.2026.3.EJ, pokazuje, że odpowiedź nie musi być niekorzystna dla podatnika. Organ potwierdził, że sprzedaż środków trwałych oraz elementów kolekcji przez fundację rodzinną może korzystać ze zwolnienia z CIT, jeżeli majątek nie został nabyty wyłącznie w celu dalszego zbycia.

To ważne rozstrzygnięcie, ponieważ art. 5 ust. 1 ustawy o fundacji rodzinnej pozwala fundacji wykonywać działalność gospodarczą tylko w określonym zakresie. Jednym z dopuszczalnych obszarów jest zbywanie mienia, ale pod warunkiem, że nie zostało ono nabyte wyłącznie w celu dalszej odsprzedaży.

Właśnie ta granica między zarządzaniem mieniem fundacji a działalnością handlową ma kluczowe znaczenie dla opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych.

W artykule wyjaśniamy, kiedy sprzedaż majątku przez fundację rodzinną może być neutralna podatkowo, kiedy może zostać uznana za działalność gospodarczą wykraczającą poza ustawowe ramy oraz dlaczego cel nabycia majątku jest tak istotny przy ocenie ryzyka CIT dla fundacji rodzinnej.

Fundacja rodzinna może gromadzić majątek, zarządzać nim i przekazywać świadczenia beneficjentom fundacji rodzinnej. W praktyce oznacza to, że w jej majątku mogą znaleźć się różne składniki: udziały, nieruchomości, pojazdy, przedmioty kolekcjonerskie, papiery wartościowe czy inne aktywa.

Problem pojawia się wtedy, gdy taki składnik majątku fundacji ma zostać sprzedany.

Czy sama sprzedaż oznacza, że fundacja rodzinna prowadzi działalność gospodarczą?

Nie zawsze.

W interpretacji indywidualnej z 28 kwietnia 2026 r. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wskazał, że sprzedaż środków trwałych oraz elementów kolekcji przez fundację rodzinną może korzystać ze zwolnienia z CIT, jeżeli nie są to składniki nabyte wyłącznie w celu dalszego zbycia. Interpretacja dotyczyła sytuacji, w której fundacja rodzinna sprzedawała majątek po otrzymaniu korzystnej oferty, a nie w ramach typowej działalności handlowej.

To istotne rozróżnienie.

Fundacja rodzinna nie traci prawa do zwolnienia z CIT tylko dlatego, że sprzedaje składnik swojego majątku. Znaczenie ma przede wszystkim to, po co ten majątek został nabyty i jaką funkcję pełnił w fundacji.

Jeżeli sprzedaż jest elementem zarządzania mieniem fundacji, a nie obrotem handlowym, może mieścić się w zakresie zbywania mienia dopuszczonym przez ustawę o fundacji rodzinnej.

Inaczej będzie wtedy, gdy fundacja kupuje aktywa wyłącznie w celu dalszej odsprzedaży. W takim przypadku organy podatkowe mogą uznać, że fundacja prowadzi działalność wykraczającą poza zakres dozwolony przepisami, co może oznaczać ryzyko opodatkowania CIT.

Dlatego przy ocenie skutków podatkowych sprzedaży liczy się nie tylko sam fakt zbywania mienia, ale także:

✔️ cel nabycia danego składnika majątku

✔️ sposób jego wykorzystania w fundacji

✔️ czas posiadania aktywa

✔️ okoliczności sprzedaży

✔️ to, czy transakcja ma charakter incydentalny, czy powtarzalny

Wniosek jest prosty: sprzedaż majątku przez fundację rodzinną może być neutralna na gruncie podatku dochodowego od osób prawnych, ale tylko wtedy, gdy nie przypomina działalności handlowej prowadzonej pod pozorem zarządzania majątkiem.

Odpowiedź zależy od tego, jaki majątek jest sprzedawany, po co został nabyty i czy sprzedaż mieści się w dozwolonej działalności gospodarczej fundacji rodzinnej.

Fundacja rodzinna jest osobą prawną utworzoną przede wszystkim w celu gromadzenia mienia, zarządzania nim oraz spełniania świadczeń na rzecz beneficjentów fundacji rodzinnej. Nie działa więc jak zwykła spółka handlowa nastawiona na bieżący obrót towarami lub aktywami.

To ważne, ponieważ na gruncie podatku dochodowego od osób prawnych fundacja rodzinna korzysta ze szczególnego modelu opodatkowania. Co do zasady nie każda sprzedaż składnika majątku powoduje od razu obowiązek zapłaty CIT.

Kluczowy jest art. 5 ust. 1 ustawy o fundacji rodzinnej. Przepis wskazuje, w jakim zakresie fundacja rodzinna może wykonywać działalność gospodarczą. Wśród dopuszczalnych czynności znajduje się między innymi zbywanie mienia, ale pod jednym istotnym warunkiem: mienie nie może zostać nabyte wyłącznie w celu dalszego zbycia.

W praktyce oznacza to, że sprzedaż majątku może być neutralna podatkowo, jeżeli fundacja rodzinna nie kupiła danego składnika majątku tylko po to, aby później go odsprzedać.

✅ Jeżeli fundacja rodzinna posiada udziały, nieruchomość, pojazd, dzieło sztuki albo inny składnik majątku i po pewnym czasie decyduje się go sprzedać, taka transakcja może mieścić się w zwykłym zarządzaniu mieniem fundacji.

✅ Jeżeli jednak już w momencie zakupu głównym założeniem było jego dalsze zbycie, organy podatkowe mogą ocenić transakcję inaczej.

✅ Wtedy sprzedaż może zostać potraktowana jako działalność gospodarcza wykraczająca poza dopuszczony zakres i może pojawić się ryzyko opodatkowania CIT według sankcyjnej stawki.

Nieco inaczej wygląda sytuacja w przypadku aktywów finansowych. Ustawa dopuszcza między innymi nabywanie i zbywanie papierów wartościowych, instrumentów pochodnych oraz praw o podobnym charakterze. Fundacja rodzinna może też przystępować do spółek handlowych, funduszy inwestycyjnych, spółdzielni oraz podmiotów o podobnym charakterze, a także uczestniczyć w tych podmiotach.

W przepisach przewidziano również możliwość udzielania pożyczek, między innymi spółkom kapitałowym, w których fundacja rodzinna posiada udziały albo akcje, spółkom osobowym, w których fundacja rodzinna uczestniczy jako wspólnik, oraz beneficjentom fundacji rodzinnej.

Dlatego nie można automatycznie zakładać, że każda sprzedaż majątku fundacji rodzinnej podlega podatkowi dochodowemu.

Najważniejsze pytanie brzmi:

Czy dany składnik został nabyty jako element majątku fundacji rodzinnej, czy wyłącznie w celu dalszej odsprzedaży?

To właśnie ta różnica decyduje o tym, czy sprzedaż mieści się w dozwolonej działalności gospodarczej, czy może zostać uznana za działalność handlową, która nie korzysta z preferencyjnego podejścia w podatku dochodowym od osób prawnych.

Fundacja rodzinna nie jest klasycznym podmiotem operacyjnym, którego głównym zadaniem jest bieżące prowadzenie sprzedaży. Jej podstawowa rola polega na ochronie majątku, jego uporządkowanym zarządzaniu oraz spełnianiu świadczeń na rzecz określonych osób.

Nie oznacza to jednak, że fundacja rodzinna w ogóle nie może wykonywać czynności, które przypominają działalność gospodarczą.

Może, ale tylko w zakresie wskazanym w ustawie.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy o fundacji rodzinnej katalog dozwolonej działalności gospodarczej jest ograniczony. Obejmuje między innymi zbywanie mienia, najem, dzierżawę, udostępnianie mienia do korzystania, przystępowanie do spółek handlowych i funduszy inwestycyjnych, nabywanie i zbywanie papierów wartościowych, instrumentów pochodnych oraz praw o podobnym charakterze, a także udzielanie pożyczek w określonych przypadkach.

To właśnie ten katalog decyduje, czy dana czynność mieści się jeszcze w działalności fundacji rodzinnej, czy zaczyna wykraczać poza bezpieczne ramy podatkowe.

Kiedy sprzedaż może zostać uznana za działalność gospodarczą?

Sprzedaż majątku nie musi od razu oznaczać, że fundacja rodzinna prowadzi niedozwoloną działalność gospodarczą.

Ryzyko pojawia się wtedy, gdy sprzedaż zaczyna przypominać regularny obrót handlowy, a nie zwykłe zarządzanie mieniem fundacji.

Przykładowo, większe znaczenie mogą mieć takie okoliczności:

🔹 majątek został kupiony z góry z założeniem szybkiej odsprzedaży

🔹 transakcje mają charakter powtarzalny

🔹 fundacja aktywnie szuka nabywców jak podmiot handlowy

🔹 sprzedaż nie wynika z zarządzania majątkiem, ale z modelu zarabiania na obrocie

🔹 składniki majątku nie pełniły wcześniej realnej funkcji w fundacji

W takim przypadku organy podatkowe mogą sprawdzać, czy fundacja rodzinna faktycznie działa w zakresie zbywania mienia dopuszczonym przez ustawę, czy w praktyce wykonuje działalność gospodarczą poza ustawowym katalogiem.

To rozróżnienie jest bardzo ważne dla podatku dochodowego od osób prawnych.

Jeżeli czynność mieści się w dozwolonym zakresie, fundacja może korzystać z preferencyjnych zasad opodatkowania. Jeżeli jednak wykracza poza ten zakres, może pojawić się ryzyko opodatkowania według sankcyjnej stawki CIT.

Znaczenie majątku nabytego wyłącznie w celu dalszego zbycia

Najważniejszym pojęciem w całej sprawie jest majątek nabyty wyłącznie w celu dalszego zbycia.

To właśnie ta przesłanka decyduje, czy sprzedaż mieści się w bezpiecznym zakresie działalności fundacji rodzinnej.

Jeżeli składnik majątku został nabyty po to, aby fundacja mogła go posiadać, wykorzystywać, przechowywać, wynajmować albo zarządzać nim w dłuższej perspektywie, późniejsza sprzedaż nie musi oznaczać działalności handlowej.

Inaczej wygląda sytuacja, gdy już od początku celem było jego dalsze zbycie.

Wtedy organy podatkowe mogą uznać, że fundacja rodzinna nie zarządzała majątkiem, ale prowadziła działalność nakierowaną na obrót aktywami.

Przykład dobrze pokazuje różnicę:

📌 fundacja otrzymuje składnik majątku w drodze darowizny i przez pewien czas wykorzystuje go jako element majątku fundacji

📌 fundacja kupuje aktywo wyłącznie po to, żeby jak najszybciej je sprzedać

📌 fundacja posiada udziały w spółkach kapitałowych jako element struktury majątkowej

📌 fundacja nabywa rzecz tylko dlatego, że ma już potencjalnego kupującego

W pierwszym i trzecim przypadku łatwiej mówić o zarządzaniu majątkiem. W drugim i czwartym może pojawić się pytanie o cel dalszej odsprzedaży.

Właśnie dlatego w interpretacji indywidualnej tak duże znaczenie miało ustalenie, że sprzedaż majątku nastąpiła po otrzymaniu korzystnej oferty, a nie dlatego, że fundacja od początku nabyła składniki wyłącznie w celu dalszego zbycia.

Jak rozumieć sprzedaż w ramach dozwolonej działalności gospodarczej?

Dozwolona działalność gospodarcza fundacji rodzinnej nie oznacza pełnej swobody prowadzenia biznesu.

Ustawa pozwala fundacji wykonywać działalność gospodarczą tylko w wybranych obszarach. W praktyce są to czynności, które mają wspierać zarządzanie majątkiem, a nie przekształcać fundację w zwykłe przedsiębiorstwo operacyjne.

W art. 5 ust. 1 pkt 1 wskazano zbywanie mienia, ale z istotnym ograniczeniem: mienie nie może być nabyte wyłącznie w celu dalszego zbycia.

W kolejnych punktach przepisu pojawiają się także inne obszary, między innymi najem, dzierżawa, udostępnianie mienia do korzystania, nabywanie i zbywanie papierów wartościowych, praw z instrumentów pochodnych, uczestnictwo w funduszach inwestycyjnych czy udzielanie pożyczek określonym podmiotom.

Dla sprzedaży majątku najważniejszy pozostaje jednak prosty test:

🟢 czy fundacja rodzinna sprzedaje składnik swojego majątku

🟢 czy od początku nabyła go tylko w celu dalszego zbycia

🟢 czy sprzedaż ma charakter zarządzania mieniem

🟢 czy transakcja przypomina regularną działalność handlową

🟢 czy czynność mieści się w katalogu z art. 5 ust. 1 ustawy o fundacji rodzinnej

Jeżeli sprzedaż jest naturalnym elementem zarządzania majątkiem fundacji, nie powinna być automatycznie traktowana jak niedozwolona działalność gospodarcza.

Jeżeli jednak fundacja rodzinna wykonuje powtarzalne transakcje nastawione na szybki obrót, ryzyko podatkowe rośnie. Wtedy samo formalne posiadanie majątku przez fundację może nie wystarczyć, aby obronić preferencyjne podejście w CIT.

Przy sprzedaży aktywów przez fundację rodzinną nie wystarczy odpowiedzieć na pytanie, czy doszło do zbywania mienia. Trzeba ustalić, w jakim celu majątek został nabyty i czy transakcja mieści się w granicach przewidzianych przez ustawę o fundacji rodzinnej.

To właśnie ten element decyduje, czy sprzedaż może korzystać ze zwolnienia z CIT, czy może pojawić się ryzyko sankcyjnego opodatkowania.

Najważniejsze jest rozróżnienie trzech sytuacji.

📌 Sprzedaż majątku posiadanego przez fundację rodzinną

To sytuacja, w której fundacja rodzinna sprzedaje składnik majątku, który wcześniej był częścią jej zasobów. Może to być na przykład pojazd, nieruchomość, udział, kolekcja, papiery wartościowe albo inny składnik majątku fundacji.

Jeżeli sprzedaż wynika z zarządzania majątkiem, a nie z modelu regularnego handlu, nie powinna być automatycznie traktowana jako niedozwolona działalność gospodarcza.

📌 Sprzedaż majątku nabytego wyłącznie w celu dalszego zbycia

Inaczej należy ocenić sytuację, w której już w momencie zakupu wiadomo, że dany składnik został nabyty wyłącznie po to, aby go sprzedać.

Właśnie tu pojawia się największe ryzyko podatkowe. Art. 5 ust. 1 ustawy o fundacji rodzinnej dopuszcza zbywanie mienia, ale pod warunkiem, że mienie to nie zostało nabyte wyłącznie w celu dalszego zbycia. Ten warunek wynika bezpośrednio z katalogu dozwolonej działalności gospodarczej fundacji rodzinnej.

📌 Sprzedaż w ramach obrotu aktywami finansowymi

Jeszcze inaczej należy patrzeć na aktywa finansowe. Ustawa przewiduje odrębne zasady między innymi w zakresie nabywania i zbywania papierów wartościowych, instrumentów pochodnych oraz praw o podobnym charakterze.

Fundacja rodzinna może też przystępować do spółek handlowych, funduszy inwestycyjnych, spółdzielni oraz podmiotów o podobnym charakterze, a także uczestniczyć w tych podmiotach. Nie oznacza to jednak pełnej dowolności. Nadal trzeba badać, czy dana czynność mieści się w ustawowym katalogu.

W interpretacji indywidualnej z 28 kwietnia 2026 r. organ potwierdził korzystne podejście do sprzedaży środków trwałych i elementów kolekcji. Znaczenie miało to, że sprzedaż była efektem otrzymania korzystnej oferty, a nie konsekwencją wcześniejszego nabycia majątku wyłącznie w celu dalszej odsprzedaży.

To ważne, bo w praktyce problem nie sprowadza się do samego pytania: czy fundacja rodzinna może sprzedać majątek?

Lepsze pytanie brzmi:

Czy sprzedaż jest elementem zarządzania mieniem fundacji, czy w rzeczywistości przypomina działalność handlową?

Jeżeli transakcja mieści się w ramach dozwolonej działalności gospodarczej, sprzedaż może nie powodować bieżącego opodatkowania CIT. Jeżeli jednak fundacja rodzinna wykonuje działalność gospodarczą poza zakresem dopuszczonym ustawą, organy podatkowe mogą zakwestionować zwolnienie.

Właśnie dlatego przy ocenie skutków sprzedaży trzeba rozróżnić:

🟢 majątek wniesiony lub otrzymany w drodze darowizny

🟢 majątek kupiony jako element długoterminowego zarządzania

🟢 majątek nabyty wyłącznie w celu dalszego zbycia

🟢 sprzedaż incydentalną po korzystnej ofercie

🟢 regularne transakcje przypominające działalność gospodarczą

Dopiero takie rozróżnienie pozwala ocenić, czy sprzedaż może pozostać neutralna podatkowo, czy zostanie potraktowana jako wyjście poza ustawowe ramy działalności fundacji rodzinnej.

W przypadku fundacji rodzinnej nie wystarczy zapytać, czy doszło do sprzedaży majątku.

Dużo ważniejsze jest inne pytanie:

Po co ten majątek trafił do fundacji rodzinnej?

To właśnie cel nabycia może zdecydować o tym, czy sprzedaż będzie traktowana jako zwykłe zarządzanie majątkiem, czy jako działalność gospodarcza wykraczająca poza dozwolone ramy.

Fundacja rodzinna może gromadzić majątek, zarządzać nim i sprzedawać wybrane składniki. Ustawa o fundacji rodzinnej dopuszcza zbywanie mienia, ale stawia przy tym istotny warunek.

Mienie nie może być nabyte wyłącznie w celu dalszego zbycia.

To oznacza, że sama sprzedaż nie jest problemem.

Problem może pojawić się wtedy, gdy już w momencie zakupu było jasne, że dany składnik majątku został nabyty tylko po to, aby go odsprzedać.

Inaczej wygląda sytuacja, gdy fundacja rodzinna posiada udziały, nieruchomość, środki trwałe, papiery wartościowe albo inne aktywa jako część swojego majątku.

Jeżeli taki majątek był elementem zarządzania mieniem fundacji, a sprzedaż następuje dopiero później, na przykład po otrzymaniu korzystnej oferty, łatwiej uzasadnić, że transakcja mieści się w działalności fundacji rodzinnej.

Właśnie na tym polega najważniejsze rozróżnienie.

✔️ Zarządzanie majątkiem fundacji

Fundacja posiada określony składnik majątku.

Korzysta z niego, przechowuje go, wynajmuje, udostępnia albo traktuje jako część długoterminowej struktury majątkowej.

Po czasie pojawia się korzystna oferta.

Fundacja decyduje się na sprzedaż.

W takim przypadku sprzedaż może być elementem zwykłego zarządzania majątkiem, a nie działalnością handlową.

✅ Zakup z zamiarem odsprzedaży

Fundacja kupuje składnik majątku głównie po to, aby sprzedać go dalej.

Nie chodzi wtedy o ochronę majątku, jego uporządkowanie ani stabilne zarządzanie.

Chodzi o obrót.

W takiej sytuacji organy podatkowe mogą badać, czy fundacja nie prowadzi działalności podobnej do handlowej.

Ta różnica ma bezpośrednie znaczenie dla CIT.

Jeżeli sprzedaż wynika z zarządzania majątkiem, nie musi prowadzić do sankcyjnego opodatkowania.

Jeżeli jednak składnik majątku został nabyty wyłącznie w celu dalszego zbycia, rośnie ryzyko zakwestionowania preferencyjnego rozliczenia.

W interpretacji indywidualnej z 28 kwietnia 2026 r. istotne było właśnie to, że sprzedaż nie wynikała z wcześniejszego planu handlowego.

Fundacja rodzinna nie nabyła środków trwałych i elementów kolekcji wyłącznie w celu dalszej odsprzedaży.

Sprzedaż była reakcją na korzystną ofertę kontrahentów.

Dlatego przy ocenie skutków podatkowych nie wystarczy spojrzeć na samą transakcję.

Trzeba sprawdzić szerszy kontekst.

📌 Czy majątek był wcześniej częścią majątku fundacji?

📌 Czy fundacja korzystała z niego lub nim zarządzała?

📌 Czy sprzedaż była jednorazowa, czy powtarzalna?

📌 Czy już w momencie nabycia planowano jego dalsze zbycie?

📌 Czy transakcja wygląda jak zarządzanie majątkiem, czy jak działalność handlowa?

Im bardziej sprzedaż przypomina naturalne zarządzanie majątkiem, tym łatwiej bronić stanowiska, że mieści się w dozwolonej działalności gospodarczej fundacji rodzinnej.

Im bardziej przypomina obrót aktywami kupowanymi tylko do odsprzedaży, tym większe ryzyko podatku dochodowego od osób prawnych.

Dlatego pojęcie „nabyte wyłącznie w celu dalszego zbycia” jest tak ważne.

To nie jest techniczny fragment przepisu.

To granica między szczególnym modelem opodatkowania fundacji rodzinnej a ryzykiem uznania, że fundacja wykonuje działalność gospodarczą poza zakresem przewidzianym w ustawie.

Przy sprzedaży majątku przez fundację rodzinną przepisy są ważne, ale sama treść ustawy to nie wszystko.

Duże znaczenie ma też dokumentacja.

To ona pokazuje, czy sprzedaż była elementem zarządzania majątkiem, czy mogła przypominać działalność gospodarczą nastawioną na handel.

W praktyce organy podatkowe mogą analizować nie tylko samą umowę sprzedaży, ale też wcześniejsze okoliczności.

Na przykład:

🔹 kiedy majątek trafił do fundacji

🔹 czy był wniesiony, kupiony, czy otrzymany w drodze darowizny

🔹 czy był wykorzystywany jako składnik majątku fundacji

🔹 czy fundacja czerpała z niego pożytki

🔹 czy sprzedaż była jednorazowa, czy powtarzalna

Dlatego tak istotne jest, aby dokumenty były spójne z rzeczywistym przebiegiem zdarzeń.

Jeżeli fundacja rodzinna posiada udziały, nieruchomości, środki trwałe, papiery wartościowe albo inne aktywa, sposób ich ujęcia w dokumentacji może mieć znaczenie przy późniejszej ocenie podatkowej.

Nie chodzi tylko o techniczne księgowanie.

Chodzi o to, czy z dokumentów wynika logiczna historia majątku.

Inaczej wygląda sytuacja, w której majątek został wniesiony do fundacji w celu gromadzenia mienia i zarządzania nim.

Inaczej sytuacja, w której aktywo zostało kupione, a po krótkim czasie sprzedane z zyskiem.

W tym drugim przypadku łatwiej o pytanie, czy nie zostało nabyte wyłącznie w celu dalszego zbycia.

Dobrze prowadzona dokumentacja powinna więc pokazywać:

✅ źródło pochodzenia majątku

✅ cel, w jakim majątek trafił do fundacji

✅ sposób korzystania z danego składnika

✅ decyzję o sprzedaży i jej uzasadnienie

✅ powiązanie sprzedaży z zarządzaniem majątkiem fundacji

To szczególnie ważne przy aktywach, które mogą budzić większe wątpliwości.

Dotyczy to między innymi sprzedaży nieruchomości nabytej wcześniej przez fundację, zbywania papierów wartościowych, instrumentów pochodnych, udziałów w spółkach handlowych czy praw o podobnym charakterze.

Przy takich transakcjach granica między zarządzaniem majątkiem a działalnością handlową może być mniej oczywista.

Dlatego księgowość spółek i fundacji rodzinnej nie powinna ograniczać się do samego zaksięgowania transakcji.

Powinna pomagać uporządkować dane tak, aby w razie pytań można było jasno wykazać:

🟢 co było przedmiotem sprzedaży

🟢 jak długo majątek pozostawał w fundacji

🟢 z czego wynikała decyzja o sprzedaży

🟢 czy fundacja nie nabyła go wyłącznie w celu dalszej odsprzedaży

🟢 czy transakcja mieściła się w dozwolonej działalności gospodarczej

To ważne również dlatego, że interpretacja indywidualna chroni przede wszystkim w granicach opisanego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.

Jeżeli rzeczywisty przebieg zdarzeń różni się od tego, co opisano we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, funkcja ochronna interpretacji może nie zadziałać tak, jak oczekuje podatnik.

W praktyce oznacza to jedno.

Im większa wartość majątku i im bardziej złożona transakcja, tym większe znaczenie ma porządek w dokumentach.

Bo przy fundacji rodzinnej nie wystarczy powiedzieć, że sprzedaż była dozwolona.

Trzeba jeszcze umieć pokazać, dlaczego mieściła się w zasadach wynikających z ustawy o fundacji rodzinnej i przepisów o podatku dochodowym od osób prawnych.

Podsumowanie

Sprzedaż majątku przez fundację rodzinną nie musi automatycznie oznaczać zapłaty CIT.

Najważniejsze jest to, czy fundacja rodzinna sprzedaje składnik majątku w ramach zwykłego zarządzania mieniem, czy w praktyce prowadzi działalność handlową.

Interpretacja indywidualna z 28 kwietnia 2026 r. potwierdza korzystne podejście dla sytuacji, w której sprzedaż następuje po otrzymaniu korzystnej oferty, a nie dlatego, że majątek został od początku kupiony wyłącznie w celu dalszej odsprzedaży.

To ważna różnica.

Jeżeli składnik majątku był częścią majątku fundacji, był używany, przechowywany, wynajmowany albo traktowany jako element długoterminowego zarządzania, jego sprzedaż może mieścić się w zakresie dozwolonej działalności gospodarczej.

Jeżeli jednak fundacja kupuje aktywa po to, aby szybko sprzedać je z zyskiem, ryzyko podatkowe rośnie.

W praktyce przy sprzedaży majątku fundacji rodzinnej trzeba zwrócić uwagę przede wszystkim na:

✔️ cel nabycia majątku

✔️ sposób wykorzystywania składnika w fundacji

✔️ czas posiadania aktywa

✔️ powtarzalność transakcji

✔️ dokumenty potwierdzające, że sprzedaż była elementem zarządzania majątkiem

Fundacja rodzinna daje duże możliwości w zakresie ochrony i uporządkowania majątku, ale nie powinna być traktowana jak narzędzie do nieograniczonego obrotu aktywami.

Dlatego przed sprzedażą większych składników majątku warto dokładnie przeanalizować, czy transakcja mieści się w przepisach ustawy o fundacji rodzinnej oraz zasadach opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych.

Wniosek jest prosty: fundacja rodzinna może sprzedać majątek bez sankcyjnego 25 proc. CIT, jeżeli sprzedaż jest elementem zarządzania majątkiem, a nie ukrytą działalnością handlową.